De grote vuurdoop voor de nieuwe songs van Coexist was - na een handvol intieme try-outs - gereserveerd voor Primavera Sound in Barcelona, waar het trio Oliver Sim, Romy Croft en Jamie Smith hun eerste festivalset speelde na twee jaar afwezigheid.
...

De grote vuurdoop voor de nieuwe songs van Coexist was - na een handvol intieme try-outs - gereserveerd voor Primavera Sound in Barcelona, waar het trio Oliver Sim, Romy Croft en Jamie Smith hun eerste festivalset speelde na twee jaar afwezigheid. OLIVER SIM: Primavera is ons lievelingsfestival, als bezoeker en als artiest: de zee, de mensen, de uitgekiende line-up, de stad, de erg relaxte backstage... Toen ik vorig jaar een tijdlang vrijaf had, ben ik ook gegaan. Wat mij betreft het beste festival ter wereld. SIM: Om te beginnen: probeer te regelen dat je artiesten de stad waar ze te gast zijn ook effectief kunnen bezoeken. Op Primavera spelen is zo leuk omdat het steevast een beetje als vakantie voelt. Ten tweede: start niet te vroeg met de eerste groepen. Geef de mensen de kans om hun kater te verwerken - op de middag is dat bij de meesten niet het geval. SIM: Alcohol? Jawel hoor, alleen niet tijdens interviews. We zouden te veel de waarheid vertellen, of emotioneel worden. Dat kan de bedoeling niet zijn. (lachje)ROMY CROFT: Die spelen we ook, hoor, geen paniek. Maar voor ons is het net spannend om die nieuwe songs te testen voor een livepubliek. Verschillende aspecten komen op die manier verrassend naar de voorgrond. Zeker op festivals, wanneer we niet onze eigen shows spelen. Je kunt je niet inbeelden hoe vreemd het is om mensen te horen meeklappen met onze muziek. (lachje) Daardoor komen nieuwe ideeën bovendrijven. Dat Jamie hier niet bij zit, is trouwens omdat hij op dit moment de laatste hand legt aan de plaat - just some tiny tweaks, you know. Het moet perfect zitten. CROFT: Idealiter spelen we voor een aandachtig publiek. Stilte is altijd een goed teken, een publiek dat luistert en tussen de songs reageert. Hier in België is dat meestal het geval, net als in Parijs. Respectvol, maar responsief. Zo zien we het graag. SIM: Wij komen uit Londen, het land van de gekruiste armen en een attitude van 'bewijs het hier maar eens'. Dat, of het publiek is superluidruchtig. Niet zo leuk, maar je raakt eraan gewend. CROFT: John Talabot en Beach House op Primavera. De laatste Beach House, Bloom, is onze vaste toursoundtrack, een geweldig straf album. Ik ben zelfs met een bevend handje dag gaan zeggen, zo onder de indruk ben ik van die twee. Misschien is het omdat ze ook voornamelijk love songs schrijven. SIM: Eerlijk gezegd, ik zou het moeilijk hebben om over iets anders te schrijven dan de liefde. CROFT: Ik zou denken van wel, ja. (lacht) Ik ben gefascineerd door simpele, oprechte boodschappen, en de liefde is de meest universele manier om een boodschap over te brengen. Directheid, dat is waar we volop naar streven. SIM: Ik wil dat de mensen binnen twintig, dertig jaar nog steeds naar onze songs kunnen luisteren. Wanneer en waar dan ook. We proberen gewoon zo vaag mogelijk te zijn - of toegankelijk, hoe je het ook wilt noemen. Het beste dat muziek mij te bieden heeft, is een manier om te ontsnappen. CROFT: Soms zijn clichés best oké .SIM: Luister naar Sade bijvoorbeeld. Ze heeft het constant over de maan en de sterren, over de hemel en de zee. Heel direct, maar ook heel ontroerend. Haar muziek kan me keer op keer raken. SIM: Nogal wat mensen vertellen ons dat ze de liefde bedrijven op onze muziek. Vooral journalisten, moet ik zeggen. (lacht) Onlangs nog deed een Nederlandse journalist uit de doeken hoe onze song Infinity hem mentaal had teruggebracht naar het specifieke moment dat hij werd ontmaagd - en hij ging daarbij uitgebreid in detail. Which was nice. THE XX Rock Werchter, 30/7, Main Stage, 21.35 VOLGENDE WEEK MELODY GARDOT (GENT JAZZ, 8/7)DOOR JONAS BOEL