Mocht u zich bij beluistering van Melody Prochets tweede plaat alweer in de eerste van Tame Impala wanen: anders dan bij haar debuut stond Kevin Parker (haar ex, nota bene) dit...

Mocht u zich bij beluistering van Melody Prochets tweede plaat alweer in de eerste van Tame Impala wanen: anders dan bij haar debuut stond Kevin Parker (haar ex, nota bene) dit keer niet als producer op de loonlijst. Wel speelt drie vierde van Dungen mee, de Zweedse band die voor Parker zoniet inspiratiebron numero uno, dan zeker dos of tres is geweest. Zachte, afgeronde bassen, doezelige synths en dwarsfluiten, drums als uit een orkesthal, spacegitaren die u door allerhande effectenwolken bereiken: u kent het. Interessanter is hoezeer la Melody het laken naar zich toe trekt. Dat doet ze met naar adem snakkende lolitazang die zich van Frans, Engels en Zweeds bedient, maar bovenal met een caleidoscopische inkleding waarbij korte opstoten van hiphop, tropicalia of avant-garde in je ogen flitsen.