* Welke boeken zijn je recent bijgebleven?

De Engelenmaker van Stefan Brijs vond ik erg goed, en Vrouwen en kinderen eerst en Blanco van Peter Terrin. Terrin moet qua talent zeker niet onderdoen voor Dimitri Verhulst. Mijn absolute lievelingsboek aller tijden blijft Onsterfelijkheid van Milan Kundera. Ik kan het blijven herlezen.
...

De Engelenmaker van Stefan Brijs vond ik erg goed, en Vrouwen en kinderen eerst en Blanco van Peter Terrin. Terrin moet qua talent zeker niet onderdoen voor Dimitri Verhulst. Mijn absolute lievelingsboek aller tijden blijft Onsterfelijkheid van Milan Kundera. Ik kan het blijven herlezen. Met het werk van Kundera doe je niet wat je wil. Indertijd wilden we een Kunderavoorstelling maken, maar zijn manager liet duidelijk weten dat dat niet kon. Dat komt naar het schijnt omdat hij de verfilming van The Unbearable Lightness of Being maar niks vond. Als je het boek niet gelezen hebt, is die wel oké, ja. Maar ik mis de politieke, filosofische achtergrond van het boek. Kundera zegt trouwens heel terecht: 'Als ik een film had gewild, dan had ik er zelf wel één gemaakt.' De Ontdekking van de Hemel van Harry Mulisch is trouwens in hetzelfde bedje ziek: het boek is fantastisch, de film een tegenvaller. Ik ben opgegroeid zonder tv. Op zondagavond gingen we bij oma naar Het Pleintje en De Paradijsvogels kijken. Elke weekdag om zes uur kwamen we bij haar ook Het Kinderuurtje meepikken. Dat begon met Tik Tak en dan volgde Merlina. Dat was mijn eerste rol, inderdaad, als 18-jarige knaap. Dat was zo ongeveer ook de leeftijd waarop ik gitaar leerde spelen van mijn broers. Zij hadden talent, mijn skills gaan nog steeds niet verder dan de basisakkoorden. Als ik met mijn broer samen zit, durven we wel eens iets van Ryan Adams of Tom McRae proberen. Ik ben eigenlijk wel een stevige Ryan Adamsfan. Zijn platen lopen qua stijl ver uiteen, maar zijn teksten zijn altijd formidabel. Ik ben ook een grote fan van Bonnie 'Prince' Billy: wat een ongelooflijk eenvoudige en toch unieke sound heeft die man. Voor alle duidelijkheid: ik heb geen smartlappen in mijn platencollectie liggen. Behalve dan Guido Belcanto en zijn Nederlandse evenknie Jan Rot. De heerlijkste smartlap blijft voor mij Een Beetje Verliefd van André Hazes, omdat het zo serieus bedoeld is. Het mooiste liefdeslied is dan weer I Want You van Elvis Costello. Dat hangt ervan af in welke periode van mijn leven ik zit. Nu is dat voor mij 21 grams, en Magnolia. Waarom Magnolia? Omdat het een raadselachtige film is vol kleinmenselijke verhalen over leugens en geheimen. En omdat hij fantastisch geacteerd is natuurlijk. Niet De Zaak Alzheimer, want daar heb ik voor bedankt. En nee, ook niet in Emmanuelle 4, omdat zo'n rol me niet op het lijf geschreven is (lacht). Geef mij dan maar The Godfather. Of Miller's Crossing van The Coen Brothers: een prachtig gangsterepos, volledig geschoten in thirties-stijl. Och zwijg, ik kocht onlangs voor 3 euro een dvd waar twee films op stonden.: Donnie Brasco aan de ene kant, en aan de andere kant Bella Mafia, een ongelooflijk slechte gangsterfilm. Tot overmaat van ramp loopt in Donnie Brasco de laatste 10 minuten het beeld niet meer synchroon met het geluid. Miskoop van het jaar! Thijs Demeulemeester Staf Steegmans & De Ideale Omstandigheden, met o.a. Mathias Sercu, Maaike Cafm