De openingsfilm van zowel Anima als het jeugdfilmfestival Jef is een buitenbeentje. Kom een minuut te laat en je mist de tragische dood van de titelheld, een héél lieve hond met een neus in de vorm van een hartje wordt omvergereden door...

De openingsfilm van zowel Anima als het jeugdfilmfestival Jef is een buitenbeentje. Kom een minuut te laat en je mist de tragische dood van de titelheld, een héél lieve hond met een neus in de vorm van een hartje wordt omvergereden door een auto. Al stervend ziet Marona de 'film van haar leven' en becommentarieert hem. Een sprookje was haar tijd op aarde niet. De empathie van de meermaals achtergelaten hond voor haar drie opeenvolgende baasjes was telkens groter dan omgekeerd. Het belette haar niet het geluk te vinden in kleine dingen. In de voice-over van de hond verwerkte de Roemeense regisseuse Anca Damian existentiële vragen en levenswijsheden. In de Nederlandstalige versie klinken die soms wat raar of belerend, maar de ambitie dwingt respect af. Pure bewondering verdient de grafische uitwerking. De wervelwind van botsende stijlen blaast je omver. Dat het spel met vorm en kleur en de personages hard doen denken aan de beeldverhalen van Brecht Evens komt omdat het Vlaamse stripgenie daadwerkelijk optrad als ontwerper van de personages én grafisch raadgever. De animatie is zo speels en expressief dat zelfs kattenmensen zullen kwispelen.