'Know that I am so close behind you that if you stretch out your hand, I think you can reach mine.' Met die woorden troostte Leonard Cohen in de zomer van 2016 de stervende Marianne Ihlen. Drie maanden na het heengaan van zijn N...

'Know that I am so close behind you that if you stretch out your hand, I think you can reach mine.' Met die woorden troostte Leonard Cohen in de zomer van 2016 de stervende Marianne Ihlen. Drie maanden na het heengaan van zijn Noorse muze was ook de Canadese songsmid uitgezongen. Een intieme documentaire zet hun jarenlange, nooit helemaal uitgedoofde romance uiteen. Cohen had zichzelf nog niet als muzikant uitgevonden toen hij Ihlen en haar zoon Axel leerde kennen op Hydra. Vandaag is dat Griekse eiland de speeltuin van de steenrijken, in de sixties genoten kunstenaars en bohemiens er van de vrije liefde, het leven en rijkelijke hoeveelheden acid. Dat liep lang niet voor iedereen goed af. Ook Cohen kon er wat van. De donkerte die hij zo wondermooi bezong, was vaak de zijne. Een muzikantenbestaan met in elke stad meerdere vriendinnen hield hem steeds meer maanden per jaar weg van Hydra en van Marianne. Hun wegen scheidden. Hun songs, So Long, Marianne en Bird on a Wire, hebben nog een eeuwigheid voor de boeg. Een mooi verhaal, net omdat ook de schaduwkant wordt belicht.