Het is een van die gebeitelde muziekwetten: wie lang genoeg ter plaatse trappelt, wordt uiteindelijk vanzelf weer relevant. Als knoppen- en toetsentovenaar Anthony Gonzalez van...

Het is een van die gebeitelde muziekwetten: wie lang genoeg ter plaatse trappelt, wordt uiteindelijk vanzelf weer relevant. Als knoppen- en toetsentovenaar Anthony Gonzalez van M83 zich voor DSVII naar eigen zeggen liet inspireren door videogames en fantasyfilms uit de jaren tachtig, dan koppelt hij zich dus niet aan de trekhaak van de door Stranger Things getrokken kar richting eightiesnostalgie. Op albums als Hurry Up, We're Dreaming (2011) en Junk (2016) ging de Fransman namelijk al voluit aan de slag met glossy synths en mechanisch echoënde drums. Voor Gonzalez is het hele Nintendotijdperk al bijna twintig jaar een neverending story, en op deze achtste, instrumentale elpee wentelt hij zich zonder gêne in cheesy, door gepixelde ruimteschepen, draken en ruimteridders bevolkt jeugdsentiment. Dungeons & Dragons, iemand?