'Lingui' is de Tsjadische term voor 'bloedverbond' en volgens de mannen die het ginds al eeuwen voor het zeggen hebben, omvat die ook de connectie tussen moeder en ongeboren kind. In dat conservatieve klimaat is abortus dan ook geen optie voor de vijftienjarige, slimme, ...

'Lingui' is de Tsjadische term voor 'bloedverbond' en volgens de mannen die het ginds al eeuwen voor het zeggen hebben, omvat die ook de connectie tussen moeder en ongeboren kind. In dat conservatieve klimaat is abortus dan ook geen optie voor de vijftienjarige, slimme, mondige maar ook ongewenst zwangere Maria. Evenmin trouwens voor haar moeder Amina, een alleenstaande moslima die er niet aan mag denken wat haar oudere aanbidder en haar gemeenschap daarvan zouden denken. Cannes-habitué Mahamat-Saleh Haroun, zo ongeveer de enige filmmaker die het straatarme Tsjaad rijk is, richt zijn camera op sociale stigmatisering, seksueel geweld en structureel seksisme binnen een traditionele maatschappij waarin abortus illegaal en taboe is, en religie steeds meer macht uitoefent. Alleen doet hij dat in zijn bekende stoïcijnse stijl en met meer kleur en levenslust dan de topzware topics doen vermoeden. Hoewel Lingui zich in de traditie van Afrikaanse cinema nestelt, met zijn charismatische amateuracteurs, zintuiglijke aardsheid, beeldende symboliek en kabbelend verteltempo, is het dan ook allesbehalve prekerige pauperporno. Het is bovenal een aandoenlijk, trefzeker geschetst portret van vrouwen die zich niet zomaar door loslopende haantjes laten knechten.