Lang voor Taylor Swift had je Linda Ronstadt, een Amerikaanse zangeres die met een vlot verteerbare mix van pop en country de radiogolven beheerste en Grammy's verzamelde alsof het bierviltjes waren. Deze doc...

Lang voor Taylor Swift had je Linda Ronstadt, een Amerikaanse zangeres die met een vlot verteerbare mix van pop en country de radiogolven beheerste en Grammy's verzamelde alsof het bierviltjes waren. Deze documentaire van Rob Epstein en en Jeffrey Friedman (The Celluloid Closet) focust niet alleen op haar muzikale kwaliteiten maar ook op de strijd die ze tijdens de machojaren van de rock voerde voor het recht op zelfbeschikking. Ze ging in de clinch met Rolling Stone en Time Magazine, die haar als een gewillig wijfjesdier op de cover wilden, en doorbrak samen met Carole King en Stevie Nicks het mannelijke monopolie op de hitlijsten. Later bekampte ze George W. Bush en ook Donald J. Trump had ze allicht eens goed haar gedacht gezegd, ware het niet dat ze zich de afgelopen tien jaar uit het publieke leven heeft teruggetrokken. De ziekte van Parkinson had Linda Ronstadt, 74 intussen, haar belangrijkste wapen ontnomen: haar stem. Wie naar The Sound of My Voice kijkt, geeft haar die heel even terug.