Dorstig naar de nieuwe Idles of Shame? Dan mag u het uit Hull stammende kwartet Life als een kleine hype aanzien. De lijn die zich op deze tweede plaat aftekent, is dat men afwis...

Dorstig naar de nieuwe Idles of Shame? Dan mag u het uit Hull stammende kwartet Life als een kleine hype aanzien. De lijn die zich op deze tweede plaat aftekent, is dat men afwisselend The Fall, Franz Ferdinand en The Vaccines denkt te horen, zij het telkens op speed en met zeven snel na elkaar binnengeslokte espresso's in het lijf. Opgefokt en intens komen in de eerste plaats de broers Mez (zang) en Mick (gitaar) Sanders voor de dag. Schalkse humor is er ook, in het commentaar op Instagramnormen of het zelfbeklag van Mez Sanders als alleenstaande vader - aanhoor dat grijnzend in Bum Hour en Half Pint Fatherhood. Het jakkert en stuitert allemaal zonder dat de melodie erbij inschiet. Toch zijn er ook dreinmomenten waarop Life zich, ondanks alle strak gespannen zenuwen, ternauwernood staande houdt.