Dat liefde ook kan bloeien onder vaal tl-licht en tussen de met pasta, wijnflessen en snacks volgestouwde rekken van een groothandel, bewijst deze tragikomische romance van Duitse makelij. De zwijgzame, verlegen Christian gaat aan de slag als magazijnier, waa...

Dat liefde ook kan bloeien onder vaal tl-licht en tussen de met pasta, wijnflessen en snacks volgestouwde rekken van een groothandel, bewijst deze tragikomische romance van Duitse makelij. De zwijgzame, verlegen Christian gaat aan de slag als magazijnier, waar hij vaderlijk wordt opgevangen door de alwetende routinier Bruno. De shifts komen en gaan, net als de koopwaren die de twee moeten aanvullen, al gaat alles net iets sneller dankzij Marion (Sandra Hüller, de sensatie uit Toni Erdmann), het snoepje van de zoetwarenafdeling. Liefde hangt dan ook in de gangen, al heeft Christian een verleden en Marion zelfs een vent. Regisseur Thomas Stuber haalt al eens personages uit stock en bezigt al eens symboliek en humor die een beetje over datum zijn, maar hij laat zijn camera elegant door akelig symmetrische winkelgangen glijden, heeft oog voor de poëzie van diepvriezers en parkings, snijdt alles klinisch precies op maat en tempo en voert voorheftrucks op als dansers die walsen op de tonen van Strauss' An der schönen blauen Donau. Daardoor krijgt zijn verhaaltje uit het belegen liefdesmagazijn alsnog iets fris, teder en melancholisch, als een laagje glans op de monotonie van het werkmansbestaan.