Waarom, toch, waarom? Het is de vraag waarmee we in dit leven duikelen en het is de vraag die we in een thriller op ingenieuze wijze ontrafeld willen zien. Vergeet het idee dat een thriller een whodunit moet zijn. Het is het misverstand waar al te veel thrillers op berusten.
...

Waarom, toch, waarom? Het is de vraag waarmee we in dit leven duikelen en het is de vraag die we in een thriller op ingenieuze wijze ontrafeld willen zien. Vergeet het idee dat een thriller een whodunit moet zijn. Het is het misverstand waar al te veel thrillers op berusten. Hallo? hoor ik u nu denken. Natuurlijk berust een thriller op een misverstand, dat is de bedoeling, toch? Om je dobberend in een opblaasstoel op een perfect op temperatuur gebracht zwembad versteld te doen staan van de talloze verkeerde benen waarop de auteur je zet? Het misverstand is het kloppend hart, de darmflora, wat zeg ik: het DNA van de thriller. Absoluut, maar meer nog dan misverstanden heeft een thriller verklaringen nodig. Niet whodunit maar whydidthewhodoit. Een lezer snakt niet alleen naar opgedreven spanning, hij is ook uit op verklaringen. Het leven staat bol van existentiële ongerijmdheden, in een thriller gebeurt niets zonder reden. Een lezer wil weten waarom Erwin op zondag de hooivork nam en de longen van Muriel doorboorde. Hij wil weten waarom Roger dat vreselijke worstkussen dat altijd in hotelbedden ligt op het hoofd van Antony drukte en drukte tot hij bijna vredig stikte. De ironie is dat er hoogstens drie mogelijke motieven zijn om een mens van kant te maken. Tenzij je de dader zoekt in het psychopathische milieu. Daar is het feit dat je dezelfde haarkleur hebt als de pop die de jonge dader zo graag wilde maar nooit kreeg voldoende om een uitermate goed geregisseerde moord te begaan. In alle andere gevallen draait het altijd weer om geld, jaloezie of wraak. Mocht u zich ooit hebben afgevraagd waarom er zoveel slechte thrillers zijn, hier hebt u uw antwoord. Er mogen dan al miljoenen manieren zijn om iemand de keel over te snijden, er zijn maar drie echte motieven om het te doen. Het zijn de primitieve ingrediënten die onze resten van een reptielenbrein zo kunnen irriteren dat zelfs de braafste ziel door het lint gaat, de man van wie alle buren dachten dat hij zoiets nooit zou doen, en kijk, daar staat hij nu met een bebloed keukenmes in zijn rechterhand. Hoe is het mogelijk, zeggen de mensen. En waarom? Waarom heeft Willy dat gedaan? Het antwoord is simpel: geld, jaloezie of wraak. Aan motieven heeft elke thrillerschrijver dus een schrijnend gebrek. De vakman die u hoopt te worden, houdt zijn motief dan ook zo lang mogelijk verborgen. De kunst zit 'm niet in het motief maar in wanneer en hoe dat zal opduiken. Want één ding is zeker: in tegenstelling tot het echte leven wordt de waarom-vraag altijd beantwoord in een thriller. Hoe? Dat zien we volgende week, in de laatste aflevering.VOLGENDE WEEK De perfecte ontknoping