Ergens op een schap ten huize Lael Neale liggen tussen de theedoeken en mottenballen verschillende kant-en-klare albums. Vol liedjes opgenomen met band en producer maar 'gestri...

Ergens op een schap ten huize Lael Neale liggen tussen de theedoeken en mottenballen verschillende kant-en-klare albums. Vol liedjes opgenomen met band en producer maar 'gestript van hun vitaliteit, 'the felt weighed down', aldus de singer-songwriter uit Los Angeles. Verlossing kwam er in de vorm van een nieuw aangeschafte Omnichord, een elektronische autoharp waar men ook drumritmes en orgelpartijen op kan tokkelen. Enkel omfloerst door het nieuwe speeltje schitteren Neales expressieve stem en poëtische observaties in een ludiek, soms betoverend effect dat helaas na verloop van tijd op zijn beperkingen botst. Charmant, maar er zat meer in deze songs, die wedijveren met de folkmijmeringen van Jessica Pratt of Alela Diane en waarin soms een zweem van LA-chanteuse Carly Simon doorschemert.