Nadat het Nederlandse regieduo Sabine Lubbe Bakker en Niels van Koevorden de marge van Wallonië indook met de ontnuchterende drinkebroersdocu Ne me quitte pas, loeren ze dit keer achter Vlaamse gordijnen, met als g...

Nadat het Nederlandse regieduo Sabine Lubbe Bakker en Niels van Koevorden de marge van Wallonië indook met de ontnuchterende drinkebroersdocu Ne me quitte pas, loeren ze dit keer achter Vlaamse gordijnen, met als gids de gelijknamige bestseller van Griet Op de Beeck. Alle huis-, tuin- en keukenblues draait rond de timide Mona die zich van kindsbeen af uitslooft voor haar gezinsgenoten, maar daar bitter weinig dankbaarheid voor terugkrijgt. Haar vader sterft, haar stiefmoeder drinkt, haar vriendje zeurt, wat Mona allemaal lijd- en zwijgzaam ondergaat. Het klinkt als een familiesoap die verzuipt in het sentiment, maar Lubbe Bakker en van Koevorden houden het deugddoend sec, balanceren behendig tussen naturalisme en stilering en laten de scènes voor zich spreken, met weinig muzikale opsmuk, sobere kleuren en Tanya Zabarylo die als de volwassen Mona meer emotie losweekt met een droeve oogopslag of een troostend gebaar dan met drammerige dialogen.