Wat was voor jou het hoogtepunt van 2011?

JUDITH VANISTENDAEL: De eerste bijeenkomst van de Indignados op het Puerta del Sol-plein in Madrid vond ik geweldig. Het gaat echt slecht in Spanje en gewone mensen die niets meer te verliezen hadden, toonden dat het genoeg was geweest.
...

JUDITH VANISTENDAEL: De eerste bijeenkomst van de Indignados op het Puerta del Sol-plein in Madrid vond ik geweldig. Het gaat echt slecht in Spanje en gewone mensen die niets meer te verliezen hadden, toonden dat het genoeg was geweest. VANISTENDAEL: Hoe de crisis in het economische systeem de hele samenleving kan platleggen. We worden beheerst door een neoliberaal kapitalisme, waarbij de banken het beest kunnen uithangen en achteraf de rekening op de burgers afschuiven. De regeringsonderhandelingen zijn ook om snel te vergeten. Het is toch niet te verklaren dat iedereen betaalt voor machthebbers die politieke spelletjes zitten te spelen. VANISTENDAEL: Van kunstenaars in het algemeen. Ze vormen een fundamentele schakel in de maatschappij, maar worden de laatste tijd dikwijls gezien als een klein radertje in een economisch systeem. De minachtende houding van sommige machthebbers tegenover kunst betekent dat ze voorbijgaan aan wat een mens is. VANISTENDAEL: Economen, bankiers... VANISTENDAEL: Ik laat me graag verrassen. Sommige kunstenaars volg ik wel, maar ze hebben misschien nog vijftien jaar nodig om nieuw werk te maken. Ik heb alle begrip voor trage artiesten. (Lacht) Als ik mag kiezen: een strip van Dominique Goblet en een cd van Toni Zenet, een Andalusische jazz-zanger. Leeft Annie Proulx nog? Geef me dan ook maar een boek van haar. VANISTENDAEL: Ik hoop dat het medium strip eindelijk volwassen wordt. Mensen mogen wel eens beseffen dat strips even veelzijdig zijn als literatuur. Naast stationsromannetjes bestaat er ook Proust. Alles is mogelijk. VANISTENDAEL: Elio Di Rupo? VANISTENDAEL: Het zou leuk zijn om de financiële vrijheid te hebben om helemaal mijn eigen ding te doen. Subsidies zijn fijn, maar je mag er niet aan blijven vastplakken. Daarnaast lijkt het me boeiend om na de Franse taalgrens nu ook de Spaanse over te steken. Ik werk samen met een Spanjaard aan een nieuw boek en zo'n internationale samenwerking leidt haast automatisch tot een ander soort verhalen. (G.M.)