De dertigjarige Urban kon rekenen op een tikkeltje geluk om een rol in de film te pakken te krijgen. 'Peter Jackson is toevallig een goede vriend van Harry Sinclair, een Nieuw-Zeelandse filmmaker met wie ik drie jaar geleden de komedie The Price of Milk heb ingeblikt. Harry had van Peter een kleine rol in The Fellowship of the Ring gekregen en hij had een voorlopige versie van zijn film naar de set meegenomen om aan Peter te tonen. Peter was toen al zes maanden aan het draaien, maar hij was nog altijd op zoek naar iemand voor de rol van Éomer. Na het bekijken van de cassette heeft hij me terstond opg...

De dertigjarige Urban kon rekenen op een tikkeltje geluk om een rol in de film te pakken te krijgen. 'Peter Jackson is toevallig een goede vriend van Harry Sinclair, een Nieuw-Zeelandse filmmaker met wie ik drie jaar geleden de komedie The Price of Milk heb ingeblikt. Harry had van Peter een kleine rol in The Fellowship of the Ring gekregen en hij had een voorlopige versie van zijn film naar de set meegenomen om aan Peter te tonen. Peter was toen al zes maanden aan het draaien, maar hij was nog altijd op zoek naar iemand voor de rol van Éomer. Na het bekijken van de cassette heeft hij me terstond opgebeld. Ik wist met mijn enthousiasme geen blijf, moet ik toegeven. Ik stond letterlijk een ganse namiddag in mijn woonkamer op en neer te springen. Ik keek enorm uit naar de verfilming en plots zat ik er zelf in.' Over Peter Jackson heeft de acteur dan ook niets dan lof. 'Als Peter God niet is, komt hij in elk geval ongelofelijk dicht in de buurt. De hele productie draaide werkelijk rond hem alleen. Op een bepaald moment was hij een scène aan het inblikken, terwijl hij door zeven monitors omringd werd waar via satelliet beelden van andere locaties naartoe gestuurd werden. Hij was drie scènes tegelijk aan het regisseren en hield ook voortdurend contact met de andere locaties door middel van telefoon of radio. Maar je kon hem op hetzelfde moment gewoon lastigvallen met een vraag over het scenario; hij zou je rustig een antwoord hebben gegeven.'Naar eigen zeggen stond ook Viggo Mortensen altijd voor hem klaar. ' Hij heeft uiteindelijk meer dan anderhalf jaar op de set gestaan, terwijl de meesten onder ons maar om de zoveel weken of soms zelfs maanden werden teruggeroepen. Keer op keer was hij bereid om over de veranderingen in het scenario en het draaischema te praten, zodat je niet voortdurend Peter moest lastigvallen. Hij had trouwens al vlug het enthousiasme van Peter overgenomen. Toen hij tijdens een gevechtsscène een tand brak, riep hij in plaats van een dokter een regieassistent om hem contactlijm te brengen. Hij heeft het stuk tand er zelf weer aangeplakt en heeft de scène vervolgens gewoon afgewerkt.'Wat er later met de tand is gebeurd, weet Urban niet. 'Ik had hem kunnen meenemen en verkopen op een veilingsite', grapt hij. 'Ik wil zeker iets mee naar huis nemen, maar de kans bestaat dat Peter alles binnenkort nodig heeft om bepaalde scènes opnieuw in te blikken. Er bestaan trouwens plannen om in Nieuw-Zeeland een museum rond de film op te trekken met alle attributen in. Ik zal dus een verdomd goed excuus moeten hebben om mijn kostuums en wapenarsenaal op te eisen.'Hoewel hij het eindresultaat nog niet gezien heeft, is de Nieuw-Zeelandse acteur er rotsvast van overtuigd dat The Two Towers nog geruchtmakender wordt dan de vorige film en hij kijkt enorm uit naar de release. 'Het afgelopen jaar heb ik mijn zenuwen goed onder controle kunnen houden, maar nu begint het toch te kriebelen. Natuurlijk ben ik vooral nieuwsgierig naar wat de kranten over mijn prestatie zullen schrijven. Dit is zonder meer het grootste en misschien zelfs meest prestigieuze project uit de filmgeschiedenis. Ik betwijfel of iemand dit ooit nog zal kunnen overtreffen.' Door Ben Van Alboom