6 Je bent zelf een kind van de nineties. Wat is blijven hangen?

Ik was een puber ten tijde van Smashing Pumpkins, Nirvana en Hole. Hun platen leg ik niet vaak meer op, tenzij uit nostalgie. Pulp Fiction van Tarantino is voor mij een van de hoogtepunten van de nineties. Die prent blijft beter dan zijn jongste films, die me iets te veel gimmick zijn. Al merk je aan Kill Bill wel duidelijk dat hij zich ongelofelijk geamuseerd heeft achter de camera.
...

Ik was een puber ten tijde van Smashing Pumpkins, Nirvana en Hole. Hun platen leg ik niet vaak meer op, tenzij uit nostalgie. Pulp Fiction van Tarantino is voor mij een van de hoogtepunten van de nineties. Die prent blijft beter dan zijn jongste films, die me iets te veel gimmick zijn. Al merk je aan Kill Bill wel duidelijk dat hij zich ongelofelijk geamuseerd heeft achter de camera. Klopt, en we hebben ook een scène gedraaid waarin we 'the horror, the horror' uit Apocalypse Now citeren. Maar die passage heeft de eindmontage niet gehaald. Kurosawa, Fellini, Trainspotting van Danny Boyle, Gadjo Dilo van Tony Gatlif en Eternal Sunshine of the Spotless Mind van Michel Gondry. Zijn nieuwe The Science of Sleep vond ik minder: ik kon me er emotioneel niet aan binden. Absoluut, zijn video's voor Björk ( Human Behaviour, Yoga, Army of Me), The White Stripes ( The Hardest Button to Button) en Chemical Brothers ( Star Guitar, Let Forever Be) zijn fantastisch. Net als Chris Cunningham overstijgt hij het genre helemaal. Zelf heb ik al video's gedraaid voor Sioen en Members of Marvelas. Welke band op mijn verlanglijstje staat? dEUS, omdat ze geweldige muziek maken en omdat Tom Barman zelf een filmmaker is. Rockmuziek à la Triggerfinger en The Van Jets, maar ook elektronische toestanden als Amon Tobin. Hij komt dit jaar naar het Blue Note Festival, net als DJ Shadow en Cinematic Orchestra. Mijn tickets staan al klaar op de schouw! Ik lees graag boeken over biologie en over de Eerste Wereldoorlog. Niet toevallig, want mijn ouders zijn biologen en mijn broers geschiedkundigen. Een goed boek is Vergeten stemmen uit de Grote Oorlog van Max Arthur. Het staat vol ooggetuigenverslagen van Engelse soldaten die de Eerste Wereldoorlog hebben meegemaakt. Rood Rubber, over Leopold II en de vrijstaat Congo, is ook hallucinante non-fictie. In sommige gebieden hebben wij Belgen 90 % van de bevolking uitgeroeid. Een ware genocide. Dat is geen optie, want zo'n project vergt een enorm budget. Met weinig geld moet je een kleine film maken, anders val je gegarandeerd door de mand. Maar als ik een onbeperkt budget zou hebben, zou ik nog het liefst een van Jacques Tardi's stripverhalen over de Eerste Wereldoorlog verfilmen. Enorm. Ik heb een mooie collectie, waaronder strips van Tardi, Bilal en Mila Manara in samenwerking met Fellini. Ook Belgische tekenaars als Benoît Sokal en Jean Van Hamme zijn vertegenwoordigd. Niet Thorgal, maar De Chninkel van Van Hamme vind ik een van de absolute hoogtepunten uit de Europese stripgeschiedenis. Zeker iets van Frida Kahlo. De expressie en passie spatten van haar doeken. De biografische film Frida vond ik prachtig qua acteerprestaties, regie, kleuren en cadrage. Een Caravaggio zou ook welkom zijn in mijn huiskamer. Zijn schilderijen kwamen ook recht uit de buik. Naar het schijnt, was hij een straatarme drinkebroer die veroordeeld was voor moord. De rock-'n-rollste schilder van de barok dus! 'De laatste zomer' van Joost Wynant speelt vanaf 4 juli in de bioscoop. www.delaatstezomer.be. Thijs Demeulemeester