Er zijn drie soorten Amerikanen. Zij die van rockmuziek houden. Zij die rockmuziek des duivels vinden. En Jerry Lee Lewis, die vurig van rockmuziek houdt, maar er niettemin van overtuigd is dat de beoefening ervan de kortst mogelijke weg naar de hel is. U leest het goed: Jerry Lee Lewis, de onstuimigste aller rock-'n-rollpioniers, vreest dat z'n Great Balls of Fire aan gene zijde zullen roosteren in het vagevuur.
...

Er zijn drie soorten Amerikanen. Zij die van rockmuziek houden. Zij die rockmuziek des duivels vinden. En Jerry Lee Lewis, die vurig van rockmuziek houdt, maar er niettemin van overtuigd is dat de beoefening ervan de kortst mogelijke weg naar de hel is. U leest het goed: Jerry Lee Lewis, de onstuimigste aller rock-'n-rollpioniers, vreest dat z'n Great Balls of Fire aan gene zijde zullen roosteren in het vagevuur. Hij zal het alleszins aan zichzelf te danken hebben, want behalve Jacky Lafon die keer in De Nationale IQ Test kennen wij niemand die het lot zo brutaal heeft durven te tarten als Jerry Lee Lewis aka The Killer. Hij was tenslotte de hooligan van de vroege rock-'n-roll, een punker avant la lettre: met zijn percussieve pianospel en agressieve zangstijl nog woester dan Little Richard, met songs als Great Balls of Fire stukken suggestiever dan Elvis en met zijn kwalijke gewoonte om op het podium al eens een piano in de fik te steken zelfs baldadiger dan beroepscauseurs als Chuck Berry en Gene Vincent. En mochten zijn muzikale uitspattingen hem slechts een stek in het voorgeborchte opleveren, dan heeft hij zich met zijn zondige privéleven alsnog van een enkeltje richting hellevuur verzekerd. Alleen al zijn derde huwelijk volstaat qua open sollicitatie voor het purgatorium. Na twee mislukte huwelijken besloot Lewis in '57 immers met ene Myra Gale Brown te trouwen, een meisje van amper dertien en zijn achternicht bovendien. Na amper drie jaar zat zijn blitzcarrière er al op. Hij werd verketterd door zijn fans en geboycot door zijn bookers: in een recordtijd werden al zijn geplande optredens afgelast, samen goed voor een omzet van een toen astronomische honderdduizend dollar. Amper 23 was Jerry Lee Lewis en hij maakte al onzacht kennis met rock bottom. Misschien had Satan hem sneller dan verwacht te grazen genomen, want zijn tumultueuze bestaan veranderde algauw in een levende hel. In '62 verdronk zijn zoontje van drie, in '73 kwam een andere zoon om in een auto-ongeluk, in '82 verzoop zijn vierde vrouw en in '84 verloor hij zijn vijfde aan een overdosis methadon. Een mens zou voor minder met de illegaliteit gaan flirten. Lewis ging aan de drank, raakte verslaafd aan pijnstillers en werd opgepakt voor onder meer openbare dronkenschap, rijden onder invloed en bezit van amfetamines. Tijdens een dolle verjaardagsfuif in '76 leek hij zelfs even zijn bijnaam in de praktijk te brengen. The Killer nam met zijn .375 Magnum een blikje frisdrank in het vizier en haalde de trekker over, maar behalve het blikje ging ook zijn bassist tegen de grond. De ricocherende kogel had hem vol in de borst geraakt, maar spaarde zijn leven. De bassist én Jerry Lee kwamen er met de schrik van af. Voor de zanger bleek het slechts uitstel, want een paar weken later werd hij alsnog gearresteerd. Zijn oude makker Elvis had hem naar Graceland gesommeerd, maar toen een onwetende bewaker aan de ingang van Presleys landgoed informeerde wat mijnheer Lewis precies kwam doen, antwoordde The Killer - verwijzend naar het recente schietincident: 'Ik kom Elvis vermoorden, tiens.' De geschiedenis is anders gelopen: Elvis heeft uiteindelijk gewoon zichzelf vermoord, en Jerry Lee Lewis wacht nog altijd op zijn enkeltje richting vagevuur. VINCENT BYLOO