'Een van de sleutelkunstwerken van de twintigste eeuw', zo noemt filmcriticus Jason Hoberman dit monumentale interieurepos uit 1975 van onze landgenote Chantal Akerman, et bien mérité. Dit repetitieve portret van een alleenstaan...

'Een van de sleutelkunstwerken van de twintigste eeuw', zo noemt filmcriticus Jason Hoberman dit monumentale interieurepos uit 1975 van onze landgenote Chantal Akerman, et bien mérité. Dit repetitieve portret van een alleenstaande huismoeder (Delphine Seyrig) die op haar Brusselse appartement bijklust als sekswerkster was niet alleen een van de eerste films met een directe, feministische ondertoon. Akermans dik drie uur durende meesterwerk, waarin sec geobserveerde, dagelijkse routines als wassen, koken en aardappelen schillen worden geritualiseerd en in dwingende kaders gegoten, was ook het eerste dat van de tijd een hoofdpersonage maakte, lang voor de term 'slow cinema' as uitgevonden. Dat maakt van Jeanne Dielman met merckxiaanse voorsprong de invloedrijkste Belgische film ooit, een arthousetotem die wordt aanbeden door Todd Haynes, Gus Van Sant, Apichatpong Weerasethakul en andere Akerman-fans. Nu, 45 jaar na zijn release, dankzij Cinematek in Flagey te herontdekken op een digitaal gerestaureerde kopie.