Het is pinkstermaandag en wij interviewen - kwestie van toch een béétje de illusie van een vrije dag op te houden - Ian Marien (31) en Nico Steenkiste (33), de centrale twee vijfden van Headphone, op een Gents terrasje vlakbij hun repetitiehok annex opnamestudio. Dat ze vandaag van een bescheiden doorbraak mogen gewagen, verbaast hen zelf nog het meest. Er ging immers een ware lijdensweg aan vooraf.
...

Het is pinkstermaandag en wij interviewen - kwestie van toch een béétje de illusie van een vrije dag op te houden - Ian Marien (31) en Nico Steenkiste (33), de centrale twee vijfden van Headphone, op een Gents terrasje vlakbij hun repetitiehok annex opnamestudio. Dat ze vandaag van een bescheiden doorbraak mogen gewagen, verbaast hen zelf nog het meest. Er ging immers een ware lijdensweg aan vooraf. Ian Marien: Vijf jaar geleden zat ik 's nachts in de slaapkamer aan songs te knutselen, terwijl mijn vrouw lag te knorren in bed. Aanvankelijk waren dat dingetjes waarvan ik dacht dat ze nooit het daglicht zouden zien - letterlijk (lacht). Tot ik mijn demo's naar de radio begon te sturen en Studio Brussel ze warempel nog draaide ook. Wat later is Nico erbij gekomen en is Headphone een Ambitieuze Groep geworden. Ik heb mijn job bij de Vlaamse Milieu Maatschappij opgezegd en Nico neemt tegenwoordig tijdskrediet bij (IT-consultants) Delaware. Ian: Héél veel. Op mijn zestiende droomde ik er al van om ooit in De Afrekening te staan. Die lijst dan ook nog eens mogen aanvoeren, dat is... onbeschrijfelijk. Tot je naar je bankrekening gaat kijken en merkt dat één hitje daar niet veel beweging in brengt (lacht). Ian: We hebben daar geen kater aan overgehouden of zo, maar we zijn er gewoon achtergekomen dat zulke muziekwedstrijden niets voor ons zijn. Het probleem is dat we een te ingewikkelde bezetting hebben om snel-snel in twee minuten tijd op te bouwen en dat onze muziek te veel op sfeer werkt om het publiek in een kwartiertje te kunnen overtuigen. Het enige positieve dat we aan die wedstrijden hebben overgehouden is een beetje media-aandacht. Ian:Goh, beter opbouwende kritiek en eeuwige vergelijkingen dan regelrecht de grond ingeboord worden. (fijntjes) En er zijn slechtere groepen om mee vergeleken te worden dan Radiohead. Nico Steenkiste: Ja, zijn stem lijkt inderdaad nogal op die van Thom Yorke. Tot zover begrijp ik de vergelijking ook wel, maar ik vind niet dat we klinken als een Radioheadkloon. Ian: Nee. Ik herinner me nog de eerste keer dat ik Muse hoorde. Ik dacht dat het de nieuwe single van Radiohead was! Zo erg is het bij ons toch niet. Nico: Onder andere. Wij hebben ons op die site ingeschreven toen we nog geloofden dat we volledig in eigen beheer konden werken. Het opzet van SellaBand is dat mensen die jouw muziek goed vinden tien dollar in je investeren. Elke groep die op die manier 50.000 dollar verzamelt, krijgt dan de kans om met dat geld een plaat op te nemen en die te promoten. De investeerders krijgen de cd dan gratis in de bus en ontvangen met hun aandelen ook een deeltje van de eventuele winst. Headphone was de meest succesvolle Belgische groep op die site - we zaten toch al ruim boven de 1000 dollar - toen we ons hebben moeten terugtrekken omdat we een platencontract bij PIAS hadden getekend. De zogenaamde aandeelhouders hebben uiteraard netjes hun geld teruggekregen. Ian: Eigenlijk hádden we twee jaar geleden al een plaat klaar. We stonden op het punt om die in eigen beheer uit te brengen toen Els Helewaut - die voor de plaat een nummertje had ingezongen - ons in contact bracht met Koen Van Bockstael, toentertijd de grote baas van Sony. Hij bleek ons te willen tekenen. De deal was zo goed als rond toen Koen plots opstapte om bij Oxfam te gaan werken en met hem ook het enthousiasme bij Sony verdween. Resultaat: die deal is niet doorgegaan en we stonden weer helemaal bij af. Een jaar lang hebben we toen allerlei platenfirma's gemaild en gebeld om de plaat alsnog uit te brengen: pure stalking, maar we waren radeloos. Gelukkig heeft Koen toen twee mensen bij PIAS warm kunnen maken, maar de onderhandelingen hebben daar ook nog ruim een jaar aangesleept. Toen we uiteindelijk bij PIAS tekenden, was onze plaat al twee jaar oud en waren we als groep te veel geëvolueerd om die 'oude' songs nog uit te brengen. We hebben de plaat dus maar in de vuilnisbak gekieperd en zijn opnieuw begonnen. Ian: Het was nooit zo erg dat we erover dachten om ons voortaan bij wijze van hobby op het wielrennen of de sportvisserij te storten (lacht). Al hebben we beiden minstens één keer overwogen er de brui aan te geven. Ik herinner me bijvoorbeeld het moment dat Koens ontslag bij Sony me ter ore kwam. Ik zat op kantoor en heb me meteen ziek gemeld om thuis in mijn bed te kruipen. Toen zag ik het echt niet meer zitten. Nico: We wisten natuurlijk dat er niet vanaf dag één managers zouden staan zwaaien met vette cheques. Maar we hebben wel érg veel tegenslag gehad. Ian: Dat we geen 18 meer zijn, maakt het er niet makkelijker op. Als dertiger sta je in je omgeving algauw bekend als de gerateerde muzikant of het miskende genie, hé. Voor mijn tante nonneke tel je als groep pas écht mee als je in De Rode Loper bent geweest. Dat heb ik gemerkt toen we meededen aan Raymond en zijn Jonge Helden en we al eens op de televisie kwamen. Zelfs voor onze naaste familieleden bestonden we toen pas écht als groep. www.FOCUSknack.be Beluister elke dag een nieuwe song van Headphone en win een exclusieve Sennheiser-koptelefoon. 'GHOSTWRITER' Op 26/5 uit bij PIAS 'HEADPHONE LIVE' 31/5 ABClub, Brussel Door Vincent Byloo