Benadert u postrock met de grootste omzichtigheid? U kunt over pakweg Godspeed You! Black Emperor of Mogwai best wat goeds vertellen, maar weet ook dat zelfs die sterkhouder...

Benadert u postrock met de grootste omzichtigheid? U kunt over pakweg Godspeed You! Black Emperor of Mogwai best wat goeds vertellen, maar weet ook dat zelfs die sterkhouders ooit tussen de kaken van de herhaling zijn beland? Nu belooft een ensemble uit het Verre Oosten de geplogenheden van de ellenlange opbouw en verzengende geluidserupties uit te huwelijken aan traditionele, inheemse instrumenten, en dat wilt u allicht horen. Het Koreaanse Jambinai geeft op zijn derde plaat de haegeum (een soort vedel) behoorlijk van jetje in de impressionante opener Sawtooth, en elders bieden piri (een hobo uit bamboe) en geomungo (citer) fel weerwerk tegen donderend, knarsend gitaarwerk en screamo-vocalen (in Sun. Tears. Red). De verruiming met vrouwenzang biedt voorts stevige concurrentie voor Dead Can Dance.