Beminnelijke Oeakari. Zachtmoedige Collie. Eigenwijze Gibon. De Betere Vliegende Eekhoorn. Met hun totems mogen zangeres Lara Chedraoui, gitarist Maarten Huygens, drummer Brendan Corbey en bassist Raf De Mey - die elkaar in de padvinderij leerden kennen - dan wel als personages uit DeBeverpatroelje klinken, de muziek van Intergalactic Lovers is niet rond het kampvuur blijven hangen. Klonk single Delay al als bijzonder frisse indie met internationale allures, met Greetings & Salutations zetten ze die lijn door. Een lintje, en snel!
...

Beminnelijke Oeakari. Zachtmoedige Collie. Eigenwijze Gibon. De Betere Vliegende Eekhoorn. Met hun totems mogen zangeres Lara Chedraoui, gitarist Maarten Huygens, drummer Brendan Corbey en bassist Raf De Mey - die elkaar in de padvinderij leerden kennen - dan wel als personages uit DeBeverpatroelje klinken, de muziek van Intergalactic Lovers is niet rond het kampvuur blijven hangen. Klonk single Delay al als bijzonder frisse indie met internationale allures, met Greetings & Salutations zetten ze die lijn door. Een lintje, en snel! Brendan Corbey: En volkomen terecht. We modderden toen maar wat aan, ook nog in een andere bezetting trouwens. Maarten Huygens: In de zomer daarna kwam de klik. Voor het eerst kregen we het gevoel dat we er iets van konden maken als we het ernstig aanpakten. Sindsdien zijn we een andere groep - te beginnen met de naam. Lara Chedraoui: Ik vind Coming to America nog altijd een goede film, hoor (Zamunda is het fictieve thuisland van Eddie Murphy; nvdr.). Huygens: Maar het was geen goede naam voor een band, ik denk dat we het daar wel over eens kunnen zijn. (Lacht)Huygens: Een restant van een feestje met als thema 'marginale sciencefiction': Hoe zou een marginaal er in de toekomst uitzien? Ik ben toen opgedaagd als Intergalactic Lover - vandaar. Nu ik erover nadenk: misschien niet het coolste bandnaamverhaal. Corbey: Zelfspot: bijzonder belangrijk voor een jonge band. (Lacht)Corbey: Niemand van ons woont nog in Aalst, alleen ons repetitiekot staat er nog. Eerlijk gezegd liggen we er niet wakker van. Ik denk niet dat de afkomst het geluid van een groep bepaalt. Oké, Lara heeft Libanese roots, heeft een aantal jaren in Togo gewoond en is opgegroeid aan een Engelstalige school. Dat haar Engels zo goed is, hoor je wellicht in onze sound. Maar verder gaat die impact niet. Chedraoui: We behoren niet tot de Antwerpse of de Gentse scene. Na de repetitie gaan we niet in de Video of de Charlatan pinten pakken, maar in de Soleil of Café Vredeplein. Ik kreeg pas nog de vraag of we het niet misten om na de repetitie met onze Gentse comrades te verbroederen. Volgens mij is dat net positief: als je te veel met andere bands samenhokt, zou je misschien hetzelfde kunnen gaan klinken. Of daar zou ik toch schrik voor hebben. Chedraoui: Dat zijn groepen waarnaar ik al heel lang luister, maar het is niet dat ik me bij een nieuwe song afvraag: 'Hoe zou PJ Harvey dit zingen?' Misschien zit het wel onbewust in mijn hoofd. Ik luister nu bijvoorbeeld veel naar Hindi Zahra: ik kan me voorstellen dat het ergens wel blijft hangen. Huygens: Het zijn referenties die we wel vaker horen, maar ze slaan louter op Lara's stem. De muziek erachter is minder makkelijk te vergelijken. Ik ben bijvoorbeeld zot van Magnolia Electric Company, Raf is fan van Neil Young en Brendan luister op dit moment veel naar hardere bands als The Hickey Underworld. Ik denk dat de wisselwerking tussen al die invloeden het meest onze sound bepaald. Corbey: We hadden een goed gevoel bij EMI. Ze lieten ons volledig vrij in het artwork, de tracklist en de sound van de plaat. We mogen hier echt doen waar we zin in hebben. Weet je, een groot label moet ook over hun manier van werken nadenken, en ik denk dat wij het beste bewijs zijn dat majors niet langer de logge bedrijven zijn waarvoor ze versleten worden. En trouwens: een major in België is nog altijd maar een major in België, hé. Zo reusachtig is dat niet. Chedraoui: Let wel: ergens hebben we dit ook in eigen beheer gedaan. We hebben de plaat zelf opgenomen in Duitsland, waar we via via waren terechtgekomen. We hebben zelf de mastering in Abbey Roads betaald met Steve Rooke ( die onlangs een Grammy won voor zijn Beatlesremastering; nvdr.). Al onze spaarcenten zitten hierin. Pas nadat Fade Away het verrassend goed deed op de radio, is EMI erbij betrokken. En mensen denken wel eens dat je bij een major van je muziek kunt leven. Ik verzeker je: dat is níét zo. Huygens: Ik heb het grootste respect voor groepen die alles in eigen beheer doen, maar dan moet je wel over het commerciële talent van een Milow beschikken. En dat hebben wij niet. Daarom is het net bevrijdend om ons met professionals te omringen. Onze taak is muziek maken, en dankzij het label achter ons kunnen we ons daar helemaal op focussen. Corbey: Ik denk dat de impact van het eigenbeheermodel wat overroepen is. Ik las laatst nog ergens dat nog altijd nagenoeg alle groepen uit de charts bij een major zitten. Die Rock Rallygroepjes die de voorbije jaren in eigen beheer hun plaat hebben uitgebracht: hoeveel ken jij er daar nog van? GREETINGS & SALUTATIONS Uit op 25/3 bij EMI. DOOR GEERT ZAGERS'Respect voor groepen die alles in eigen beheer doen, maar dan moet je wel over het commerciële talent van een Milow beschikken. En dat hebben wij niet.'