'LOST'
...

'LOST'ELKE MAANDAG - 21.10 VT4. OP 28/11 ZENDT VT4 EEN SPECIAL UIT MET DE SPECTACULAIRSTE BEELDEN UIT HET EERSTE SEIZOEN. 'LOST SEIZOEN 1'UIT VANAF 1/12 (BUENA VISTA HOME ENTERTAINMENT)FOCUSTRAKTEERT WIN EXEMPLAREN VAN LOST SEIZOEN 1. ZIE PAGINA 6.Een kleine tip voor de vrienden van Lost-fans: u moet er nog niet aan dénken om op 5 december bij hen langs te gaan, tenzij u dringend van de vriendschap af wilt. Over twee weken zendt VT4 immers de finale uit van de briljante Amerikaanse reeks over een groep overlevenden van een vliegtuigcrash, die zich op een tropisch eiland moeten verdedigen tegen ijsberen (!), een mysterieus monster en een nog mysterieuzere groep andere bewoners. (Voor wie nog niet mee is: op 1 december verschijnt de dvd-box van het eerste seizoen, zodat u op een paar dagen tijd uw schade kunt inhalen en alsnog bij de vrienden op bezoek kunt om de finale mee te pikken.) Iedereen die in de voorbije weken verslaafd is geraakt aan Lost, hoopt dat er in die laatste aflevering toch een paar oplossingen zullen komen voor de raadsels die de makers zo vrijelijk hebben rondgestrooid. Wij konden onze nieuwsgierigheid niet langer bedwingen en trokken alvast naar J.J. Abrams, de bedenker van de serie en in deze dus dé man met de antwoorden. Hoe zit het nu met dat monster? Waar is de rolstoel van John Locke heen? Wat is de betekenis van de magische Lotto-cijfers van 'dude' Hurley? En vooral: wie zijn die andere bewoners op het eiland? Abrams veegde onze smeekbedes om informatie helaas met een cryptische glimlach op het gezicht van tafel, maar hij wou gelukkig wél antwoorden op de volgende vragen. J.J. Abrams: Verwacht? Ben je gek? Ik denk nog steeds dat iedereen plotseling zal beseffen dat ze hun tijd zitten te verspillen. Het is absurd, en dat is geen valse bescheidenheid. Wij zijn echt allemaal geshockeerd. Abrams:Lost opstarten was gewoon in zijn geheel een nachtmerrie (lacht). Toen we groen licht hebben gekregen, moesten we op elf weken tijd een pilootaflevering maken van twee uur lang. Geloof me: dat is heel snel. Maar als we de tijd hadden gehad om eens rustig na te denken over wat we wilden maken, denk ik dat we het nooit zouden hebben gedaan. De casting gebeurde terwijl we nog volop aan het schrijven waren, dus kwam het vaak voor dat we door acteurs geïnspireerd raakten. In het originele script kwam Jack zelfs om bij de crash, maar toen we Matthew Fox zagen spelen, hebben we dat toch maar aangepast. Yunjim Kim, die de Koreaanse vrouw speelt, was dan weer gekomen voor de rol van Kate. Maar wij zagen al die Koreaanse films op haar cv - zij is een echte ster in Korea - en begonnen te fantaseren over een koppel dat geen Engels spreekt en zo vervreemd raakt van de rest op het eiland. Dus hebben we een rol voor haar geschreven en zijn we op zoek gegaan naar een man. Zo werd de groep personages steeds groter. Eerst zei ABC: 'Je mag niet meer dan zes personages hebben, anders kunnen de kijkers niet mee.' Maar dan groeide de groep en zei men: 'Oké, maar niet meer dan acht.' En zo ging het verder: 'Oké, tien.' 'Oké, twaalf, maar dat is echt het maximum.' (lacht) Abrams: We hebben van in het begin een paar antwoorden bedacht voor de grote vragen uit de serie. Maar je mag die niet te snel weggeven, omdat het mysterie een deel van het plezier vormt. Veel mensen komen naar mij toe en vragen: 'Oké, wat is er daar nu precies gaande?' Maar meteen daarna zeggen ze: 'Neen, zwijg, ik wil het niet weten.' Mensen houden ervan te moeten speculeren. Bovendien is er niet één antwoord omdat er meerdere vragen zijn. In het begin vroeg iedereen zich af wat het monster was, nu gaat het ook over de miraculeuze genezing van John Locke of het verleden van Kate. Natuurlijk moeten we bepaalde vragen ooit beantwoorden, maar ik hoop dat er tegen dan een hoop nieuwe vragen zullen bijgekomen zijn. En zolang je alle ballen in de lucht kunt houden, blijven mensen kijken. Abrams: Op de vragen die je nu hebt, zou ik waarschijnlijk wel alle antwoorden kunnen geven. Maar dat betekent niet dat dat ook uiteindelijk de antwoorden zullen zijn. Abrams: Er wordt veel geïmproviseerd. Dat komt voor een stuk door onze manier van werken. De scenaristen sturen iedere week hun scripts naar Hawaï en daar worden die dan verfilmd. Die filmrollen komen terug en wij maken er dan een aflevering van. Wij staan natuurlijk voortdurend in contact, maar dat neemt niet weg dat er op de verschillende niveaus al eens een 'vertaalfout' gebeurt, waardoor de serie soms een richting uitgaat die we niet hadden verwacht. Neem nu de romance tussen Shannon en Sayid. Als iemand bij de start naar mij was gekomen met dat idee, dan had ik gezegd: 'Dat is het slechtste idee dat ik ooit gehoord heb. Eén: we doen het niet. En twee: je bent ontslagen.' Maar dan zit je te kijken naar de scènes die de twee acteurs samen hebben en je zegt: 'Hé, is daar iets aan de hand. Dat is wel cool, eigenlijk.' En het eigenaardige is: als je dan later terugkijkt, blijkt het ook perfect te passen bij de andere verhaallijnen. Iedereen heeft het erover hoe mooi alles in elkaar past, maar eigenlijk modderen wij maar wat aan, hoor (lacht). Als we alle tijd van de wereld hadden, dan zouden we elk klein dingetje kunnen plannen. Maar dan nog zou het beter zijn om sommige zaken op hun beloop te laten. Het is een beetje zoals in een huwelijk. Je kunt niet zeggen wat er over twee jaar zal gebeuren, maar je hebt er wel vertrouwen in dat je de goede persoon hebt gekozen. Abrams: Daar ben ik tamelijk gerust in, net omdat de personages de basis zijn. Van de bijna vijftig overlevenden hebben we er nog maar een vijftiental echt van dichtbij leren kennen, dus daar zit nog wel wat rek op. Bovendien is Lost een serie waarin echt alles kan gebeuren. Ze zouden evengoed gered kunnen worden op het einde van het tweede seizoen. We moeten dan maar zien hoe het verder gaat. Het feit is dat het concept eigenlijk niet zou mogen werken; maar het werkt toch, dus kunnen we er alle kanten mee uit. Over het eerste seizoen van 24 zeiden ze ook: telkens een uur in real time, hoe gaan ze dat doen? Wat als iemand naar het toilet moet? Maar het resultaat is wel enorm opwindend. Abrams: Het doet me denken aan alle gedoe rond de Bijbelcode. Je weet wel, de theorie dat bepaalde gebeurtenissen zoals de aanslagen op Kennedy of Martin Luther King 'voorspeld' zijn in de Bijbel, op voorwaarde dat je de tekst op een bepaalde manier leest. Wel, een man heeft ooit net hetzelfde gedaan met Moby Dick en dat klopte ook perfect. Het is allemaal heel subjectief. Sommige dingen stoppen we er bewust in, maar dan beginnen de fans nauwkeurig alles te onderzoeken en vinden ze zaken waar we helemaal niet aan gedacht hadden. Maar of je nu alles heel rationeel zit te analyseren of je gewoon laat meesleuren: zolang je jezelf helemaal overgeeft aan de reeks, is het voor mij goed. Vergelijk het met een rit in een roetsjbaan: het gaat snel, het is beangstigend en onverwacht en het verlegt je grenzen, maar na afloop sta je weer op de plaats waar je begonnen bent. Je hebt iets meegemaakt maar uiteindelijk blijf je dezelfde persoon. Als je ergens wil geraken, kun je beter de trein nemen, maar ik heb toch liever een roetsjbaan. En zolang er mensen op de roetsjbaan willen kruipen, zullen wij ze laten rijden. © Disney. Vertaling en bewerking Stefaan Werbrouck