Niet alleen bracht je een internationaal ensemble van dj's, radiomakers, muzikanten en comedians bijeen, ook hun top 10'en verrassen: van Hendrik Willemyns met zijn 'badass poets' tot rapper Grieves die de 'Bill Murray characters I wanna drink whiskey with' opsomt.
...

Niet alleen bracht je een internationaal ensemble van dj's, radiomakers, muzikanten en comedians bijeen, ook hun top 10'en verrassen: van Hendrik Willemyns met zijn 'badass poets' tot rapper Grieves die de 'Bill Murray characters I wanna drink whiskey with' opsomt. Tom De Geeter: Iedereen weet wel over íéts meer dan de gemiddelde persoon. Vanuit die invalshoek heb ik allerlei mensen aangezocht die ik respecteer en interessant vind. Van hen kreeg ik zowel bijdrages die een pagina vol uitleg beslaan tot gewoon korte, grappige lijstjes, over diepe onderwerpen tot heel random dingen.Ook bijzonder: elke naam die in het boek voorkomt, heb je getekend, goed voor meer dan duizend koppen.De Geeter: Ik ben van opleiding grafisch ontwerper maar ik speel ook muziek, heb een label, maak videoclips en illustraties... Wat dit project voor mij zo leuk en geslaagd maakt, is dat het alles omvat dat mij interesseert. Naar wie of wat heb je tijdens het tekenen het vaakst geluisterd?De Geeter: Dat moet In League with Dragons zijn, de nieuwste plaat van The Mountain Goats. Rustige muziek, net zoals Shepherd in a Sheepskin Vest van Bill Callahan, die ik enkele maanden geleden in de AB heb gezien. Super was dat. Als we het over muziek buitenshuis hebben, moet ik wel zeggen dat ik met Sonic City hier in Kortrijk een jaarlijkse afspraak heb. De editie van november vond ik zelfs de beste van de afgelopen tien jaar. Voor mij waren Squid en Deerhunter de uitschieters. Shame, de band die cureerde, zou ik thuis niet snel opzetten maar live was dat vree goed. Het viel mij trouwens op dat het niveau algemeen heel hoog lag. Bij The Mountain Goats staat John Darnielle aan het hoofd.De Geeter: Ik vind vooral zijn teksten fantastisch. Op In League with Dragons staat bijvoorbeeld het nummer Passaic 1975, geschreven vanuit het standpunt van Ozzy Osbourne toen die nog in Black Sabbath zat en een nogal ongezond leven leidde. Darnielle beschrijft dat heel realistisch, met veel details, waaruit je afleidt dat hij Ozzy's autobiografie al gelezen heeft. Zijn manier van songschrijven is heel speciaal: een kluchtige insteek, maar dramatisch verteld. Een beetje zoals Will Not Attend, het boek van Adam Resnick. Dat is een schrijver die onder meer voor Late Night with David Letterman heeft gewerkt. In enkele korte verhalen beschrijft hij situaties in zijn leven waarbij hij op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was. Een beetje verbitterd en sarcastisch, maar toch ook luchtig. Zo'n stijl ligt mij wel. Noem eens een comedian die we dringend moeten checken.De Geeter: Een wat onderschatte figuur in de Amerikaanse comedy is voor mij Tim Heidecker. Met het duo Tim & Eric deed hij iets in de lijn van Bob Odenkirk en David Cross, maar hij heeft ook in films meegespeeld, en hij maakt muziek en podcasts. Soms absurd, soms provocerend, maar nooit platvloers.