Snake Eyes (1998)
...

Snake Eyes (1998)Gefilmd met duizelingwekkende panache, via beeldlussen en multipele observatie opgebouwd, glijdt deze techno- Rashomon als een python op amfetamines voorbij. De Palma bedacht het verhaal met David Koepp, die het script uitschreef. Raising Cain (1992)Na het debacle van The Bonfire of the Vanities, wou De Palma geen geld om deze kleine film te regisseren, alleen een procent op de opbrengst. Niet alleen bracht de film hem veel geld op, het is een van zijn meest persoonlijke werken: een even akelig, als grappig spel op het thema van de gespleten persoonlijkheid. John Lithgow schittert in de dubbelrol. Body Double (1984)Een van de meest stoutmoedige, Amerikaanse films van de jaren '80, een hypersensuele thriller met vlijmscherpe tanden, waarin voyeurisme en 'schijn bedriegt' nieuwe cinematografische grenzen krijgen. Alles begint met een loser van een acteur die als punkvampier van een filmset wordt gegooid omdat hij claustrofobie heeft en thuis zijn vrouw op de pik van een ander vindt! Blow Out (1981)Met een knipoog naar Antonioni's Blow-Up construeerde De Palma een ragfijne, bloedstollende samenzweringsthriller over een geluidsman die toevallig een 'politiek gevoelige' klapband of blow-out registreert en zijn oor iets te lang te luisteren legt. John Travolta levert zijn beste vertolking ooit. Dressed To Kill (1980)'All dressed-up with nowhere to go', was Time Outs onfaire oordeel over deze meesterlijke les in suspense, mise-en-scène en montage. De Palma voert zijn vrouw Nancy Allen op als een hoertje dat, samen met de zoon van een brutaal afgeslachte vrouw, een sinistere killer lady met scheermes volgt. Obsession (1976)Paul Schrader schreef het script, maar het was De Palma's eigen verhaal dat aan de grondslag lag van deze bedwelmende thriller over een man die uit wroeging een evenbeeld van zijn verloren vrouw najaagt. De Vertigo-pastiche heette oorspronkelijk Déjà Vu, De Palma's dromerige mise-en-scène was dat in geen geval. Phantom of the Paradise (1974)Uitzinnige rock-update van The Phantom of the Opera en Faust, over een jonge musicus die zich laat naaien door een machiavellistische nachtclubeigenaar en muziekimpresario. De Palma's cultitem par excellence. Sisters (1973) Get to Know Your Rabbit was een komedie voor een grote studio - Warner - die De Palma liever kwijt dan rijk was. Als reactie haalde de regisseur hard uit met Sisters, met split screen en een score van Bernard Herrmann. De twee hoofdacteurs verschijnen voor het eerst in een tv-show die Peeping Tom heet! Hi Mom! (1970)Son of Greetings en Confessions of a Peeping John zijn twee andere titels voor dit door De Palma gepende pseudovervolg op Greetings. Robert De Niro speelt opnieuw de rol van Jon Rubin, een Vietnamveteraan die pornograaf en anarchist wordt. Godards uitspraak dat film waarheid met 24 beelden per seconde levert, wordt ludiek ontmaskerd. Greetings (1968)Een Godardiaanse omkering van alle filmschoolwaarden, over drie New Yorkse vrienden die de conscriptie voor Vietnam proberen te ontlopen en zich in allerlei fantasieën verliezen. De Niro is uitstekend in deze politiek bewuste demonstratie van counter-culture, De Palma's eerste, bescheiden succes. Murder à la Mod (1968)De Palma's tot nu toe best bewaarde geheim, een mysterie dat Blow Out aankondigt en een flinke dosis Godard en Antonioni bevat. De gouden camera volgt een jonge filmmaker die betrokken raakt in een vreemde moordzaak. The Wedding Party (1964)Hoewel slechts vijf jaar later uitgebracht, is dit De Palma's eerste langspeler. Een opvallend lichte, tegendraadse huwelijkskomedie in zwart-wit, over een man die twijfelt aan zijn aanstaande als hij haar excentrieke familie leert kennen. Robert De Niro, De Palma's ontdekking, is de adviserende vriend.