Tim Adler, Bloomsbury, 278 blz., euro32
...

Tim Adler, Bloomsbury, 278 blz., euro32 Dat de gangsterfilm vanuit Hollywood - net als het gangstermilieu een vorstendom met zijn eigen wetten en regels - voor een nieuw type van culturele mythologie gezorgd heeft, is niet meer dan logisch als je het fascinerende Hollywood and the Mob erop naleest. De georganiseerde misdaad in de VS had heel snel door dat Hollywood veel meer potentieel had dan de nachtclubbusiness: Al Capone kwam daar al achter tijdens de drooglegging in het Chicago van begin jaren 20. Tim Adler legt de link, het geheime huwelijk en de pogingen van de maffia om de studio's te controleren - via de greep op de vakbonden van technici en figuranten en vooral het afpersen - lineair historisch en stevig gedocumenteerd uit in korte zinnen in de stijl van een hard-boiled roman. Tegelijk laat hij in zijn excursie in een wereld van intimidatie, corruptie, brutale moorden en het witwassen van geld, voortdurend zien hoe weinig verschil er is tussen de twee werelden, die allebei door hebzucht en glamour worden gedreven. Gangsterbazen als Capone, Lucky Luciano en studiobonzen als Adolph Zukor en Carl Laemmle hadden niet alleen hun achtergrond als migrantenkinderen of hun fascinatie voor Hollywoodsterren gemeen: de showbizzbazen gedroegen zich ook vaak als gangsters, en omgekeerd. Via raak gekozen voorbeelden schetst Adler tegelijk hoe de Hollywoodfilm taal en kleding van de gangsters beïnvloed heeft omdat de maffiosi Humphrey Bogart of Georges Raft gingen imiteren. Schandaalmoorden zoals die van Lana Turner op gangsterboef Johnny Stompanato, de connecties tussen Sinatara, Monroe, de maffiawereld en het Witte Huis: het wordt allemaal helder uitgelegd en gekruid met sappige anekdotes. De invloed van de maffia hield trouwens niet op na Bobby Kennedy's fameuze raid tegen de gangsterwereld in 1962. De cosa nostra ging zich toeleggen op het financieren van porno ( Deep Throat). Nadien brokkelde hun macht af en werden ze vervangen door de Russische maffia. Maar Adler laat ook mooi zien hoe The Sopranos nog een sprekend voorbeeld is van de verstrengeling tussen Hollywood en de maffia. Columbia Pictures-baas Harry Cohn, die met geld van de maffia de studio kocht, vat het Hollywood dat in deze intrigerende kroniek beschreven wordt perfect samen: ' It's not a business, it's a racketeer. ' Luc Joris