Het lijkt wel of het in de sterren geschreven stond: Scarlett Johansson zal een wereldberoemde actrice worden. De op 22 november 1984 geboren dochter van een Deense bouwondernemer en een New Yorkse huisvrouw wordt genoemd naar Scarlett O'Hara, de ster uit Gone with the Wind. Op aanraden van een vriendin neemt moeder Melanie de 7-jarige Scarlett mee naar een castingbureau. Wanneer men geen interesse voor de kleine meid toont, zet deze het op een ontroostbaar huilen. Moederlief is zo onder de indruk van deze gebeurtenis dat ze haar dochter inschrijft voor het prestigieuze Lee Strasberg Theatre and Film Institute for Young People.

Publiekslieveling

Op haar 8e debuteert Scarlett aan de zijde van Ethan Hawke en Steve Zahn in een off-Broadway-stuk. Haar eerste filmstapjes zet ze in 1994 in het verschrikkelijke North van Rob Reiner. Vier jaar later bewijst ze in paardendraak The Horse Whisperer dat ze haar mannetje kan staan naast klasbakken als Robert Redford en Kristin Scott Thomas. In 2001 volgen gesmaakte bijrollen in The Man Who Wasn't There, de zinderende neo-noir van de gebroeders Coen en Ghost World, naar de gelijknamige graphic novel van Daniel Clowes.

Het is pas met Sofia Coppola's bitterzoete vervreemdingsportret Lost in Translation (2003) dat Johansson uitgroeit tot pers- en publiekslieveling. Haar ingehouden bijdrage in de fictionele Johannes Vermeer-prent Girl with a Pearl Earring doet haar populariteit alleen maar stijgen. En na het in Cannes enthousiast onthaalde Match Point, de grandioze comeback van Woody Allen, lijkt het alsof het niet meer stuk kan. 2006 wordt ongetwijfeld het jaar van de doorbraak voor de blonde actrice met de hese stem.

Lost in Promotion

Dan loopt het mis: The Island, de zomerprent waarin Johansson en Ewan McGregor een stel opgejaagde klonen spelen, is een financiële flop. De 120 miljoen dollar kostende megablockbuster van Michael Bay brengt nog geen 40 miljoen op. De conclusie van producerskoppel Walter F. Parkes en Laura MacDonald is duidelijk: zelfs een beginnende tv-actrice zou meer mensen naar de bioscoopzalen lokken dan Johansson.

'Ze mag dan de ster van de toekomst genoemd worden, die dagen zijn nog lang niet aangebroken', klinkt het uit de mond van een bittere Parkes. Zijn redenering houdt natuurlijk een beetje steek - zelfs Lost in Translation bracht in de Verenigde Staten amper 44 miljoen dollar op. Johansson ziet het anders en ze gaat in de tegenaanval. 'Het is duidelijk dat The Island verkeerd gepromoot werd. Mij kan niets verweten worden', trapt ze tijdens een persconferentie venijnig terug.

Mannenverslindster

Vanaf dan gaat het van kwaad naar erger. De roddelpers bijt zich vast in Johanssons privéleven. Haar reputatie als mannenverslindster (die ze te danken heeft aan een stormachtig avontuurtje met Benicio Del Toro in de lift van het beruchte Chateau Marmont) blijft haar achtervolgen. Een botsing op de parking van Disneyland wordt breed uitgesmeerd. En wanneer de familie Johansson een bezoekje brengt aan een stripteasebar om de verjaardag van Scarlett en haar tweelingbroer Hunter te vieren, staat heel boulevardland in rep en roer.

Maar Johansson laat zich niet van de wijs brengen, werkt gedreven verder en begin dit jaar lijkt het tij opnieuw te keren. Ze schittert samen met Keira Knightley quasi-naakt op de cover van het februarinummer van het Amerikaanse tijdschrift Vanity Fair. En met rollen in drie geheide najaarhits is de kans groot dat de nog steeds maar 21-jarige actrice eindelijk zal doorstoten naar de Hollywoodtop.

Door Steven Tuffin