Paul Ruven & Marian Batavier, Theatrebookshop, 159 blz.
...

Paul Ruven & Marian Batavier, Theatrebookshop, 159 blz. 'Nobody knows anything', zo zei William Goldman, romancier, scenarist en tweevoudig Oscarwinnaar (voor Butch Cassidy and the Sundance Kid en All The President's Men) ooit over leven en werken in Hollywood. Wie de gemiddelde kwaliteit bekijkt van wat de Amerikaanse filmindustrie de afgelopen jaren op de mensheid heeft losgelaten, is geneigd hem te geloven. En nochtans klopt het niet, zo schrijven Paul Ruven en Marian Batavier in hun boek Het geheim van Hollywood: volgens de twee Nederlandse regisseurs weet men verdomd goed waar men mee bezig is, alleen heeft men dat altijd verborgen proberen te houden voor de buitenwereld. 'Het geheim' waarvan sprake is een simpele formule die aan de basis ligt van de grootste en bekendste films van de afgelopen decennia. Tot nog toe was die maar bij een paar mensen bekend, en zij gaven haar enkel mondeling door. Na lang en intensief speurwerk hebben de auteurs haar echter kunnen achterhalen, en voor de eerste keer wordt ze nu gedeeld met de rest van de wereld. In een boek, ook al had het even goed op een bierviltje gekund, want de magische formule is niet bepaald uitgebreid. H + Pr = P5, zo luidt ze of anders gezegd: als een hoofdpersonage H een probleem P moet oplossen, dan heeft hij daar vijf plannen (P5) voor nodig. Bij zijn eerste pogingen geraakt H alleen maar meer in de problemen, maar daarna keren zijn kansen en als hij bij zijn vijfde poging alles op alles zet, slaagt hij in zijn voornemen. Aan de hand van tientallen voorbeelden laten Ruven en Batavier zien hoe zowat elke recente film uit Hollywood zich aan de formule houdt, of het nu een actieblockbuster als Speed is of een indie als Sideways. Daardoor is dit boek niet altijd even gemakkelijk leesbaar: je krijgt vaak een centrale stelling en daarna een bladzijdenlange opsomming van hoe deze of gene scenarist die in de praktijk heeft omgezet. Problematischer is dat het schrijversduo altijd doet alsof de films die ze aanhalen kwalitatief op hetzelfde niveau staan. Alsof het dus voldoende is om je aan de formule te houden om een goede film te krijgen. Maar dat The Godfather en Analyze This dezelfde structuur hebben, doet er weinig toe: het zijn net de verschillen die ervoor zorgen dat de ene beschouwd wordt als een meesterwerk van het maffiagenre en de andere als een aanfluiting ervan. Het geheim van Hollywood is bijwijlen aangename lectuur, maar wie denkt dat hij hiermee een kaskraker uit zijn pen zal krijgen, heeft te veel films gezien. Stefaan Werbrouck