Indiërs hebben nooit veel interesse getoond voor de Hollywoodfilm. Ze maken hun eigen films en dat zijn er heel wat: ongeveer 800 per jaar. Het zwaartepunt van de Indiase filmindustrie ligt in Bombay. Hier wordt het gros van de Indiase productie klaargestoomd. In de eerste plaats zijn dat de films met als koosnaam 'Bollywoodfilm': de Bombay-variant van de Hollywoodfilm. Het is een razend populair genre in India, dat voor buitenstaanders bizar en onwezenlijk oogt. Als mengvorm van muziek, dans, actie en melodrama is het vergelijkbaar met het genre van de musical o...

Indiërs hebben nooit veel interesse getoond voor de Hollywoodfilm. Ze maken hun eigen films en dat zijn er heel wat: ongeveer 800 per jaar. Het zwaartepunt van de Indiase filmindustrie ligt in Bombay. Hier wordt het gros van de Indiase productie klaargestoomd. In de eerste plaats zijn dat de films met als koosnaam 'Bollywoodfilm': de Bombay-variant van de Hollywoodfilm. Het is een razend populair genre in India, dat voor buitenstaanders bizar en onwezenlijk oogt. Als mengvorm van muziek, dans, actie en melodrama is het vergelijkbaar met het genre van de musical of de operette in de westerse cultuur.Met realisme heeft het genre alleszins niks te maken, integendeel: het biedt de toeschouwer de gelegenheid om zo'n drie uur lang aan de grauwe werkelijkheid van alledag te ontsnappen. Buiten het gigantische thuisland en de niet te onderschatten Indiase gemeenschap in de diaspora (vooral de VS, Groot-Brittannië, maar ook de Golfstaten) lijkt het publiek voor de Bollywoodfilm beperkt. Nochtans zit het genre al enkele jaren volop in een expansieve beweging. Verschillende films deden het vorig jaar erg goed en kenden een veel bredere verspreiding dan de Bollywoodfilm gewoonlijk te beurt valt. Opmerkelijk is ook dat in een film als Lagaan bijvoorbeeld - over een boerenopstand tegen het 19de-eeuwse koloniale regime - de thematiek een stuk minder onschuldig is dan gebruikelijk. Dat geldt ook voor de recente kaskraker Gadar, die zich afspeelt in de bewogen periode van de opsplitsing van India. De film lokte hier en daar sterke reacties uit. In Ahmedabad werd zelfs een bioscoop in brand gestoken omdat de menigte ongelukkig was met een aantal onvriendelijke uitlatingen aan het adres van de moslimbevolking in de film. Ook in Groot-Brittannië is de belangstelling voor films als Lagaan groot. Het jaar voordien waren overigens al acht van de tien anderstalige films in Groot-Brittannië Bollywoodtitels. In juli verscheen na Lagaan de bollyblockbuster Yaadein in de hitlijsten en in oktober kwam daar het kritisch en commercieel succes van Asoka bij: een film over een krijgsheer die zich tot het boeddhisme bekeert. In december was het de beurt aan Kabhi Khushi Kabhie Gham ( 'Soms geluk, soms verdriet'), India's duurste productie ooit. In Groot-Brittannië belandde de film meteen op de derde plaats in de box office, na Harry Potteren The 51st State. Daarmee is de film goed op weg om het Britse Bollywoodrecord van Kuch Kuch Hota Hai uit 1998 te breken. Intussen plant de Britse regisseur Gurinder Chadha zijn eerste Engelstalige Bollywoodfilm. Hij wil naar eigen zeggen doen voor de Bollywoodfilm wat Crouching Tiger, Hidden Dragon voor de martial-artsfilm deed. En hij is niet de enige die rondloopt met dat idee. In elk geval zal het onthaal van Mira Nairs Monsoon Wedding een goede test zijn voor de levensvatbaarheid ervan.