'Ik heb de Dageraadplaats nog weten veranderen van een doordeweeks pleintje tot de plek bij uitstek voor jonge ouders en hun kinderen die ze nu is', vertelt Willem Ardui (rechts op de foto). 'Mijn broer en ik zijn geboren in een huis aan de Dageraadplaats. Later zijn mijn ouders naar Deurne verhuisd, maar sinds anderhalf jaar zit ik hier samen met mijn broer weer op kot, op zo'n vijftig meter van mijn geboortehuis. Mijn kot is nu het hoofdkwartier van Blackwave.'
...

'Ik heb de Dageraadplaats nog weten veranderen van een doordeweeks pleintje tot de plek bij uitstek voor jonge ouders en hun kinderen die ze nu is', vertelt Willem Ardui (rechts op de foto). 'Mijn broer en ik zijn geboren in een huis aan de Dageraadplaats. Later zijn mijn ouders naar Deurne verhuisd, maar sinds anderhalf jaar zit ik hier samen met mijn broer weer op kot, op zo'n vijftig meter van mijn geboortehuis. Mijn kot is nu het hoofdkwartier van Blackwave.' Minder Antwerps is zijn compagnon Jean 'Jay' Atahoun. 'Geboren in Gent, maar binnenkort verhuis ik naar Antwerpen, de place to be voor Engelstalige hiphop. Alle rappers kennen elkaar hier, zeker sinds wij in het voorjaar met Woodie Smalls, Darrell Cole, Coely en Dvtch Norris in Londen hebben opgetreden, op vraag van MTV.' Ardui en Atahoun, ondertussen beste vrienden, leerden elkaar een jaar of twee geleden kennen. 'Via Amazumi, een Gentse rapster met wie ik toen in een band zat', zegt Ardui. 'Kort daarna zocht ik een rapper voor een nummer dat ik net had afgewerkt.' Zijn kompaan onderbreekt hem: 'Vertel hem het treinverhaal.' 'Het treinverhaal dus: ik zat op de trein van Brussel naar Antwerpen, vrij laat 's avonds. Een beetje verderop zat een zwarte man, normaal gekleed, niets op aan te merken. De conducteur kwam langs en vroeg zijn ticket. Gedurende een halve seconde flitste het door mijn hoofd: hij gaat geen ticket hebben. Hij haalde zijn ticket boven, waarop ik even dacht: dat zal wel vervallen zijn. Toen besefte ik hoe diep sommige vooroordelen ingebakken zitten. Ik was daar zo van aangedaan dat ik er een nummer over wilde schrijven. En daar wilde ik Jay dus bij betrekken. Ik vertelde hem het verhaal en stuurde hem de instrumental door. Hij nam op zijn beurt een verse op en stuurde het terug. Ik was écht weggeblazen. Zo is Blackwave begonnen. Dat nummer, Hands Up,is het eerste op onze debuut-ep, die net uit is.' 'Ik herkende die situatie meteen,' knikt Atahoun, 'maar dan van de andere kant van het verhaal. Ik ben al enkele keren tegengehouden door politieagenten: of dat wel mijn fiets is, vragen ze dan. En als ik ergens een politiecontrole passeer, zijn er altijd wel mensen die mij aankijken: die zal er wel iets mee te maken hebben. Als Blackwave proberen we altijd te begrijpen van waar de ander komt. Eén verhaal, vanuit twee heel verschillende perspectieven.' 'What's a man without a dream?' rapt Atahoun in single Big Dreams. In zijn geval is dat 'een huis met een homestudio en een repetitiekot in de kelder. In LA, een van de weinige plaatsen die ik zou verkiezen boven Antwerpen.' 'Dan zullen we wel een grote schoenenkast nodig hebben', plaagt Ardui. 'En een garage voor onze witte Cadillac.'