1 Wat heb je geleerd door een paar weken voor Amazon te werken?
...

1 Wat heb je geleerd door een paar weken voor Amazon te werken? Heike Geißler: Waarom mijn ouders toen ik een kind was altijd zo moe waren. Ze leken nooit zin te hebben om me met mijn huiswerk te helpen of om met me te spelen. Ze lagen liever te tukken in de zetel. Toen zag ik er alleen maar desinteresse in. Nu besef ik dat ze gewoon moe waren omdat ze hele dagen moesten werken. 2 En wat Amazon zelf betreft? Geißler: Dat zo'n bedrijf je als werknemer totaal overneemt. Of je het wilt of niet, je zult deel gaan uitmaken van de Amazonfamilie. Zo wordt de slogan 'Work hard, have fun, make history' je te pas en te onpas door de strot geramd. Geschiedenis maken interesseert me in feite niet zo, en hard werken evenmin als het betekent hele dagen dozen openmaken, producten scannen en die nadien in een plastic bak leggen. Het bedrijf slorpt je ego op. Je wordt afhankelijk en machteloos gemaakt. Natuurlijk kun je staken, maar dan neemt de Poolse afdeling het werk gewoon over van die in Leipzig, waardoor je staking niets uithaalt. En daar zijn werknemers nog goedkoper. Amazon wint er alleen maar bij. Dus moet je flexibel zijn. 3 Maar willen we niet met z'n allen Amazon? We kopen er toch massaal bij? Geißler: Inderdaad, maar we kunnen ons gedrag ook wijzigen. We hebben nog steeds een vrije wil. Hebben we echt wel al die dingen nodig? Kunnen we onze identiteit alleen maar ophangen aan wat we bezitten? Natuurlijk niet, we kunnen shoppen en consumeren weer afleren. Of we kunnen tenminste leren om niet langer bij Amazon te winkelen - dat zou ook al iets zijn. Ik zit hier nu koffie te drinken uit een spuuglelijk kopje, gebroken wit, met lichtblauwe illustraties erop. Aan de ene kant staat er een hond op met het woord 'dog' eronder. Aan de andere een bloem met daaronder 'flower'. Natuurlijk zou ik het gedachteloos weg kunnen gooien en een nieuw kopen. Een kopje kost niet zoveel. Maar ik waardeer dat kopje. Mijn moeder stuurde het me twintig jaar geleden, toen ik in Dresden studeerde. Het is zoals een huwelijk, in goede en slechte tijden. Zo zouden we veel vaker over onze spullen moeten gaan nadenken. Ik zet mijn man toch ook niet op straat omdat hij er niet hip genoeg meer uitziet?