ALFONSO CUARóN
...

ALFONSO CUARóN MET DANIEL RADCLIFFE, RUPERT GRINT, EMMA WATSON, DAVID THEWLISS, GARY OLDMAN, ALAN RICKMAN, MICHAEL GAMBON, EMMA THOMPSON. Berg uw wekenlang gekoesterde lezersbriefpapier maar weer op, want over Cuaróns cine-magische, visueel betoverende adaptatie van J. K. Rowlings turf hoort u hier nauwelijks een kwaad woord. Over onze Harry in het verhaal rolt echter menige boze tong. Ten eerste omdat zijn pleeggezin en een schorpioen van een tante hem murw jennen. En ten tweede omdat hij op de terugweg naar Zweinstein verneemt dat Sirius Black, zijn peetvader én de vermeende moordenaar van zijn ouders, is ontsnapt en overal rondbazuint zijn zaakje - Harry dus - te willen afmaken. Wat volgt, is narratief nog steeds niet van het sterkste. Huisscenarist Steve Kloves (ook schrijver en maker van The Fabulous Baker Boys) slaagt er in zijn derde karwei maar niet in coherentie te putten uit de avonturen van de pubertovenaar, die tenslotte nog steeds een literaire creatie is. The Prisoner of Azkaban weet geen raad met Rowlings overdaad van verhaallijnen, en er waren allicht beter drie mini-Potters gemaakt dan één te lange versie (hoewel dit met zijn 136 minuten de kortste is). Als men Kloves niet tijdig ontslaat, is Harry Potter and the Order of the Phoenix allicht even Prozac-resistent als Daniel Radcliffe nu al moet zijn (in 2007 is hij officieel volwassen en dus wellicht - de meningen zijn verdeeld - niet meer de juiste keuze voor Harry). Maar dat is tegelijk het bizarre en opwindende aan cinema: dat een scenario slechts één element is in een geheel van evenwaardige, stuk voor stuk moeilijk te beheersen onderdelen. De tovertruc is net het tot leven brengen van dat geheel, de movie magic. De Mexicaan Alfonso Cuarón, die met The Little Princess al een wonder maakte, geeft de Harry Potter-machine de look die ze al sinds 2001 moest hebben. Hij vindt ongeveer alles in de formule, zoals Quidditsch en Hogwarts, opnieuw uit. Met een dynamische camera en John Williams' filmmuziek schept hij een visueel betoverende wereld waarin witte en zwarte magie de toverstaven kruisen. Het imbeciele gedoe van Harry, Hermione en Ron, dat geen ongeletterd kind kon overtuigen, maar bij gebrek aan beters in de live action verplichte kost was, wordt tot een minimum herleid. En steracteurs Thewliss, Oldman, Gambon, Thompson en Rickman zijn perfect gecast. Deze Harry Potter sprak een spreuk en sleurde ons met onzichtbare hand bij het nekvel mee. Misschien is Prisoner iets te donker, dreigend, spannend en somber voor uw kinderen, maar als 9-jarigen een onthoofding kunnen downloaden op het internet en met een 'Kijk, die meneer zijn hoofd gaat er af!' doorklikken naar een beurssite, dan is dit een must. Jo Smets Jo Smets