Met de mensheid komt het nooit meer goed, toch als je de eeuwige pessimist Michael Haneke mag geloven. In Happy End (2017) volgt hij de Laurents, een em...

Met de mensheid komt het nooit meer goed, toch als je de eeuwige pessimist Michael Haneke mag geloven. In Happy End (2017) volgt hij de Laurents, een emotioneel failliete bourgeoisfamilie uit Calais waarvan drie generaties onder één dak wonen, niet ver van het vluchtelingenkamp. De patriarch (Jean-Louis Trintignant) kampt met dementie en wil euthanasie, zijn vreselijk ambitieuze dochter (Isabelle Huppert) heeft onlangs zijn bouwbedrijf overgenomen en kleindochter Eve (Fantine Harduin) heeft haar moeder vergiftigd. Haneke flirt in Happy End soms met het soapgenre, maar dan wel eentje van de bitterste soort. Geen topper in zijn rijke oeuvre, maar nog steeds een indringende doorlichting van de onverschillige westerse wereld.