Kiwanuka verscheen vier jaar geleden op het internationale toneel met Home Again, een op akoestische folksoul gestoeld debuut dat hem vooral op - terechte - vergelijkingen met Bill Withers en Richie Havens kwam te staan. Adele raakte er genoeg aan verknocht om de zwarte zanger-gitarist als haar voorprogramma te engageren, en ook Kanye West outte zich als fan.
...

Kiwanuka verscheen vier jaar geleden op het internationale toneel met Home Again, een op akoestische folksoul gestoeld debuut dat hem vooral op - terechte - vergelijkingen met Bill Withers en Richie Havens kwam te staan. Adele raakte er genoeg aan verknocht om de zwarte zanger-gitarist als haar voorprogramma te engageren, en ook Kanye West outte zich als fan. Toch bleef Kiwanuka aan zichzelf twijfelen: was wat hij deed wel valabel genoeg? Kortstondige samenwerkingen met Dan Auerbach en Jack White vulden zijn tank met meer zelfvertrouwen, maar toch dwong de jonge Brit zichzelf om dieper te graven voor zijn tweede plaat. Drie producers verleenden steun: hiphopbakker Inflo, Paul Butler (die ook Home Again onder zijn vleugels had genomen) en de alomtegenwoordige Brian 'Danger Mouse' Burton. Enig voorbehoud voor die laatste mag, want niet alles wat hij aanraakt, verandert in edelmetaal - denk maar aan de jongste van Red Hot Chili Peppers. Hier werkt Burtons geluidsdesign perfect. Love & Hate is in een vintage gevoel gewikkeld, zonder dat dat flagrant retro aandoet. Weelderige symfonische strijkers, dameskoren en conga's verstrengelen zich met elkaar, maar toch zit die opsmuk Kiwanuka's boodschap nooit in de weg. Integendeel: je krijgt de indruk dat Kiwanuka niet zozeer iets van zijn tong maar bovenal iets uit zijn knoken moest krijgen. Zeurderige rusteloosheid, spirituele twijfel. Cold Little Heart duwt Kiwanuka's tweede boot majestueus van de kade af: een tien minuten durende ouverture is het, waarin hij zoveel ijdele ambities opbiecht dat de zin 'I can't stand myself' wel móést vallen. Toch hangt hij de zielenpoot niet uit. Het uitdagend getitelde Black Man in a White World doet kond van zijn zoektocht naar identiteit, Falling knielt onbeschroomd voor het luxueuze soulschrijn van Isaac Hayes, en Rule the World - over de moed die nodig is om de controle uit handen te geven - is een oprechte cri du coeur. Soms valt Kiwanuka in herhaling, maar dan nog is Love & Hate een sterke, voldragen plaat. Ook al omdat hij als gitarist uit zijn schulp kruipt: veel van zijn zoemende, elektrische verfraaiingen groeien door naar fuzzy solo's. Zijn goesting was groot. De uwe kan het worden. MICHAEL KIWANUKA **** Love & Hatesoul/folk Polydor DOWNLOAD Cold Little Heart Black Man in a White World Rule the World KURT BLONDEEL