door Dominique Soenens
...

door Dominique SoenensO ja, absoluut. De kranten hebben elke dag op de voorpagina wel iets over een onderwerp dat gerelateerd is aan 11 september. Radio, televisie, magazines, zelfs Time en Newsweek: hun grootste items gaan telkens daarover. Elk televisiestation heeft voor die dag uiteraard speciale, extra uitzendingen. Sommige tv-stations doen bijzondere dingen: ABC organiseert in Washington een popconcert met de presidentsvrouw als eregast. CBS krijgt een persoonlijk interview met de president. Zo heeft elk tv-station iets. Ze behandelen dezelfde thema's en vragen als in Europa maar de Amerikanen zijn emotioneler. Je krijgt meer persoonlijke verhalen, in plaats van politieke analyses. Het patriottisme flakkert ook weer helemaal op. Vlaggenwinkels slaan opnieuw massaal vlaggen in. Een typisch Amerikaans fenomeen: als Amerikanen zich onzeker voelen, worden ze heel erg patriottisch. Ongeacht welke ideologie ze hebben.Alle journaals van de VRT staan in het teken van 11 september en er is een speciale thema-avond. De invalshoek is: we zijn één jaar later en waar staan we, wat gebeurt er? We praten met slachtoffers, wat zijn de vergoedingen, hebben ze er iets aan, hoe treedt de politie op tegen Arabieren, enzovoort. Met daarnaast uiteraard politieke analyses. En we hebben ook de film van de gebroeders Naudet, op 11 september zelf.Inderdaad. Een ontzettende beklijvende documentaire, die CBS op 11 maart al uitzond. Gedeon Naudet was in de noordelijke toren aanwezig tijdens de aanslag, zijn camera registreerde alles. Heel toevallig: hij maakte een reportage over de brandweer van New York en was een brandweercommandant aan het volgen die een gaslek ging controleren. Door dat toeval heeft hij een heleboel mensen gefilmd die er nu niet meer zijn. (resoluut) Nee. Daar hebben ze héél veel zorg aan besteed en daar leg ik ook de nadruk op in het stukje voor Koppen. Ze hebben gruwelijke beelden, in overvloed zelfs, maar die hebben ze niet gebruikt. Dat vind ik net de verdienste van deze reportage. De brandweerman die Naudet vergezelde heeft elk beeld frame per frame bekeken, iedereen geïdentificeerd en van alle families toestemming gekregen om de beelden te tonen. Ik vond de kritiek dat het voor hen te pijnlijk zou zijn daarom onterecht. De censuur kwam vooral van de Amerikanen zelf: kranten werden bij momenten overspoeld door boze lezersbrieven. Nu is dat veel minder het geval, al wordt met satire en grappen heel erg uitgekeken. De Amerikanen zijn nog altijd héél gevoelig.De Nieuwe Kruisvaart vertelt in de eerste plaats wat ik meemaakte die dag: hoe ik beginnen werken ben, hoe ik naar New York ging, over hoe ik bij Ground Zero raakte en welke indruk het op me maakte. Het tweede deel bevat een politieke analyse. Wat is er veranderd in de Amerikaanse samenleving? Hoe Bush evolueerde - naar eigen zeggen dan toch - naar een staatsman van internationaal niveau. Moeilijker, omdat Europa hier al lang niet meer zo geliefd is. En die stemming wordt er alleen maar erger op: 'Wat we ook doen, voor de Europeanen is het altijd slecht', denken veel Amerikanen. Daar moeten we tegen opboksen. En uiteraard is er ook het probleem dat iedereen constant aan de mouw getrokken wordt voor een interview. Maar ik doe er alles aan opdat ze ons niet over het hoofd zien (lacht).