Wham! û Fantastic (Sony, 1983)

Het debuutalbum van George Michael en jeugdvriend Andrew Ridgeley, aangevuld met zangeres Pepsi en Shirlie, is een dubbelzinnige affaire. Songs als Wham! Rap en Bad Boys uiten de frustraties van de werkloze Britse jongeren onder het Thatcher-regime, maar de aanstekelijke zomerhits Club Tropicana en Young Guns zijn hedonistische popnummers. De critici geven de voorkeur aan 'echte' songwriters als Simple Minds en U2, maar de singles belanden alle in de Britse top 10. Dankzij de vrouwelijke aanhang wordt het album zelfs nummer 1. Manager Simon Napier-Bell zou enkele jaren later trouwens boysband Take That fabriceren.
...

Het debuutalbum van George Michael en jeugdvriend Andrew Ridgeley, aangevuld met zangeres Pepsi en Shirlie, is een dubbelzinnige affaire. Songs als Wham! Rap en Bad Boys uiten de frustraties van de werkloze Britse jongeren onder het Thatcher-regime, maar de aanstekelijke zomerhits Club Tropicana en Young Guns zijn hedonistische popnummers. De critici geven de voorkeur aan 'echte' songwriters als Simple Minds en U2, maar de singles belanden alle in de Britse top 10. Dankzij de vrouwelijke aanhang wordt het album zelfs nummer 1. Manager Simon Napier-Bell zou enkele jaren later trouwens boysband Take That fabriceren. 1984: de Wham!-hype beleeft een hoogtepunt in Europa. De groep gaat op tournee in China en met het heerlijk stupide Wake Me Up Before You Go-Go en het door Motown beïnvloede Freedom steekt producer-auteur George Michael zijn eerste Britse nummer 1-hits op zak. Een soulpoprepertoire met onder meer de Isley Brothers-cover If You Were There en het volwassen Everything She Wants verraden echter grotere ambities. Het slotnummer Careless Whisper, Michaels eerste solo-uitstapje, drijft op een snerende saxofoon en belandt op 1 in Groot-Brittannië én de States. Het geföhnde duo trekt fluorescerende shorts aan, maar Ridgeley is voortaan gereduceerd tot pretty boy die nauwelijks een gitaar kan vasthouden. Ondertussen mag Michael duetten doen met Elton John ( Nikita, Wrap Her Up) en live optreden met Smokey Robinson en Stevie Wonder. Interne spanning en een principieel dispuut met het management dat zichzelf in het geheim aan een Zuid-Afrikaans conglomeraat verpatst, leiden tot het definitieve einde van Wham! De permanent geblondeerde George Michael ontgroeit evenwel zijn jeugdjaren: hij kweekt een driedaagse baard en draagt foute lederen jekkers. Het met beroepsmuzikanten opgenomen album verzamelt eerder werk als het mierzoete Last Christmas, dat twee Kerstmissen na elkaar de Britse top 10 haalt, en nieuwe songs. I'm Your Man en Edge of Heaven halen de top van de Britse hitlijst, net als de tweede solosingle A Different Corner. Na een afscheidsconcert in Wembley voor 72.000 toeschouwers in augustus 1986 verkeert de Britse pop in shock: het is het einde van het tijdperk waarin boysbands zélf het materiaal leveren. Als Sony in april 1999 het best of-album If You Were There... uitbrengt, gaat het dan ook moeiteloos naar de top. Michaels solocarrière start goed: met het zelf gepende I Knew You Were Waiting (For Me) is hij de eerste blanke artiest die een duet opneemt met souldiva Aretha Frank- lin en heeft hij opnieuw een Amerikaanse nummer 1. Het soloalbum Faith levert er tussen november 1987 en najaar 1988 maar liefst zes op, waaronder het titelnummer, later gecoverd door Limp Bizkit, het controversiële I Want Your Sex, dat door de BBC van radio en televisie werd geweerd, en zelfs het jazzy Kissing A Fool. Ondanks het kritische Hand to Mouth, waarin Michael in singer-songwriter- traditie de Amerikaanse droom doorprikt, en even neerslachtige als volwassen teksten, doet Faith het uitstekend: met 16 miljoen verkochte stuks, waarvan de helft in Amerika, en een Grammy Award als beste album is het de succesvolste plaat uit zijn carrière. Sorry, ik zal het nooit meer doen: dat is de boodschap van deze introspectieve opvolger. Meedraaien met supersterren als Madonna valt immers niet mee. Michael kan amper dansen, is te serieus om zich urenlang te laten interviewen en de slopende tournee valt in het water wegens stemproblemen. Wat volgt, is een pauze van twee jaar, alleen onderbroken voor het Nelson Mandela Tribute Concert in Wembley, een bijdrage op een coveralbum voor Elton John en een duet met Jody Watley. In september 1990 verschijnt dan Listen Without Prejudice Vol.1 - deel twee zal wegens perikelen met Sony nooit verschijnen. Het serieuze downtempo-album wordt met 10 miljoen verkochte exemplaren wereldwijd een nummer 1 en overtuigt dankzij soulvolle nummers als Waiting For The Day en Heal The Pain, maar echte tophits blijven uit. Michael schrijft, produceert en bespeelt snaarinstrumenten, maar weigert alle promotie. In een clip van David Fincher ( Fight Club, Alien 3) mogen topmodellen als Christy Turlington meezinger Freedom playbacken. ' Thank you for waiting', vermeldt de hoes van Older terecht. Fans moeten het jarenlang met scharrels stellen: een duet met Elton John ( Don't Let The Sun Go Down on Me), een nummer 1-hit aan beide kanten van de Atlantische Oceaan, de single Too Funky, waarvoor Thierry Mugler de clip verzorgde, en het minialbum Five Live, een liveregistratie met wat er overbleef van Queen na Freddie Mercury. Het gladde loungealbum met een Sade-achtige designsound levert als vanouds nummer 1-hits, met het gevoelige Jesus To A Child en het funky Fastlove. Ook de ballad You Have Been Loved belandt in september 1997 in de hoogste regionen. Met de hulp van DreamWorks, de studio van Steven Spielberg, David Geffen en Jeffrey Katzenberg die de plaat verdeelt in de VS, hoort Michael er weer bij. Hij is dan wel een gladde multimiljonair met een fout kapsel en een pseudo-intellectuele sik. Drie jaar later, in december 1999, brengt Michael een rustig coveralbum uit, na een bewogen periode: Michael ging door de knieën voor een Amerikaanse politie- agent, zag het duet As van het album van Mary J. Blige geschrapt en sloeg terug met de coming out-hit Outside. Ondertussen scoort Sony een bestseller met een greatest hits-album. Songs From The Last Century zelf is geen commercieel succes, maar wel een geslaagd album, met jazzy covers van Roxanne (The Police), My Baby Just Cares For Me (Nina Simone), Where Or When (Frank Sinatra) en het campy Secret Love (Doris Day). Coproducer Phil Ramone levert prachtige arrangementen en vocaal klinkt George Michael sterker dan ooit, al blijven singles uit. Het later verschenen If I Told You That met Whitney Houston hapert bovenaan in de Britse top 10, en ook Freak! en het controversiële Shoot The Dog, beide vorig jaar uitgebracht, blijven steken. Voor een artiest die wereldwijd ruim 67 miljoen platen heeft verkocht geen punt. Door Wim Denolf'In de loop van je carrière wen je aan bepaalde dingen. Ik kan bijvoorbeeld in een recordtijd tanken, betalen en weer wegrijden, zonder herkend te worden.'