De tussenstand

Vergezeld door Eric Melaerts en Jean Blaute kon u de in Aarschot aangespoelde Zeebruggeling (66) afgelopen jaar op menig podium aantreffen, met avondvullende gevolgen. Hij stoffeerde tevens een boek over de Nederlandse zanger Kaz Lux met enkele gezamenlijke opnames uit 1985. Maar ook thuis of op vakantie krijgt de ledigheid geen kans.
...

Vergezeld door Eric Melaerts en Jean Blaute kon u de in Aarschot aangespoelde Zeebruggeling (66) afgelopen jaar op menig podium aantreffen, met avondvullende gevolgen. Hij stoffeerde tevens een boek over de Nederlandse zanger Kaz Lux met enkele gezamenlijke opnames uit 1985. Maar ook thuis of op vakantie krijgt de ledigheid geen kans. Jean-Marie Aerts: In mei ben ik op Fuerteventura Dirk Da Davo van The Neon Judgement gaan bezoeken, die daar tegenwoordig woont. We hebben vier nummers opgenomen in zijn studiootje, en hebben die digitaal uitgebracht. Verder ben ik mijn analoge achtsporentapes aan het digitaliseren. Ik zou er graag een plaat mee maken, ja. Opnemen en afwerken, dat blijven de tofste dingen. Maar vooral: bezig blijven, hè. Wat ongetwijfeld tot andere toffe dingen leidt. Aerts: Ik heb hier een boek dat wel al een tijdje uit is, Here, There and Everywhere van Geoff Emerick . Hij beschrijft daarin de opnamesessies die hij als technicus met The Beatles heeft gemaakt, vanaf hun plaat Revolver (1966). Leest als een roman. Hij beschrijft wie die gasten waren, als mensen met elk hun karaktertrekken, maar ook als artiesten. Een boek als een school. Iedereen die tot de muziekbusiness wil toetreden of plaatjes wil maken, moet dat toch eens gelezen hebben. Hou je bepaalde jonge honden van de Belgische muziek in de mot? Aerts: Evil Empire Orchestra is mij het voorbije jaar opgevallen, een psychedelische funkband met een zangeres (Kimberly Dhondt, zus van presentator Sean Dhondt, nvdr.) waarvan ik in De wereld draait door een clip had gezien. Verder kan ik ook heel goed in Dans Dans komen, instrumentale muziek die zegt: 'Fuck it, we dóén het gewoon.' Ik herken me daarin, want dat deden we met TC Matic ook. Heel boeiende groep, met tof gitaarwerk. Je wilde eveneens de lof van het kleine scherm zingen. Aerts: Ik was nogal gepakt door The Night Manager, een spionageserie op Vier. Iemand infiltreert bij een wapenhandelaar, met alle spanning van dien. Heel goed gemaakt, ook qua locaties. Spanje, de Côte d'Azur...: ze hebben duidelijk niet op een euro gekeken Een beetje à la James Bond, met alles erop en eraan. Ook ongelofelijk goed is de natuurdocumentairereeks Blue Planet II op BBC. Wat er allemaal in de zeeën en oceanen leeft, je kunt je dat niet voorstellen. Een vis met een doorschijnende kop, bijvoorbeeld. Net een cockpit. Heel maf. De opnames hebben meer dan vier jaar geduurd, verdeeld over honderdvijfentwintig expedities, wat meer dan zesduizend uur onderwateropnames heeft opgeleverd. Nou. Weet je dat allemaal uit het hoofd? Aerts: Nee, dat heb ik even opgezocht. (lacht) De muziek van de trailer is trouwens het nummer Bloom van Radiohead, dat ze samen met componist Hans Zimmer herwerkt hebben. Ik kan je trouwens ook nog zeggen dat die trailer wereldwijd drieënveertig miljoen keer is bekeken. (lacht) Een negen punt drie voor voorbereiding!