Moeten we nog opkijken van alweer een conceptplaat van dit Canadese hardcorepunkcollectief? Fucked Up propte al eerder prog, droompop en postrock in zijn zak, en keek gri...

Moeten we nog opkijken van alweer een conceptplaat van dit Canadese hardcorepunkcollectief? Fucked Up propte al eerder prog, droompop en postrock in zijn zak, en keek grijnzend toe hoe de naden scheurden. Toch biedt Year of the Horse een overtreffende trap. Vierennegentig minuten verdeeld over vier akten en eenentachtig (!) naamloze tracks: wellicht grabbelde u al voor minder naar de sleutels van uw schuilkelder. Toch is dit een artistieke tour de force waarbij alle secties verbazend ongeforceerd aan elkaar zijn geregen - zélfs die brokjes spaghettiwestern en orkestrale sixtiessoul. Het banale, blijkbaar met een toneelschrijver in elkaar gezette verhaal draait rond tovenarij en een vliegend paard, wat de occasionele metalerupties wellicht verklaart. Rommelig maar meeslepend.