ARTHUR RIMBAUD & PAUL VERLAINE

DUUR: 1871-1876
...

DUUR: 1871-1876 Verlaine was 27, toen de zeventienjarige Rimbaud bij hem en zijn vrouw kwam inwonen, het begin van een dichterlijke romance. Verslaafd aan absint trokken de openlijke geliefden door Europa, met als fatale hoogtepunt een poging tot moord: toen Rimbaud uiteindelijk naar Parijs wilde terugkeren, schoot Verlaine in een Brussels hotel twee kogels op hem af. Rimbaud werd geraakt in de pols, maar overleefde. Zodra Verlaine uit de gevangenis kwam, was hun relatie ten einde - zij het dat Rimbaud Verlaine nog eerst wat geld aftroggelde. Rimbaud zou nooit meer schrijven, Verlaine stierf verarmd en vereenzaamd. DUUR: 1968-1974 Ze was de stem en ster van zijn wall of sound. Dat is: tot het paar trouwde. Wat volgde, waren zeven jaren van haast eenzame opsluiting. 'Ik mocht geen boeken lezen. Als ik de tv opzette, zette hij die uit. Alleen zijn operamuziek mocht opstaan. Ooit moest ik lachen met een grap van de kok: daarna mocht ik niet meer met hem praten.' Uiteindelijk verliet ze het huis, doodsbang en op blote voeten - 'Phil nam altijd mijn schoenen weg.' Terecht: Phil zit momenteel een negentienjarige gevangenisstraf uit wegens doodslag op actrice Lana Clarkson. DUUR: 1968-1980 Op hun eerste date nam hij haar mee naar een travestiebar, om vervolgens dronken in slaap te vallen in een inderhaast gehuurde hotelkamer in het Hilton. Ze bleven uiteindelijk twaalf jaar samen, tot Birkin niet meer met zijn drankverslaving kon leven. Geen van beiden kwam de breuk ooit helemaal te boven: hij verviel in een cliché van zichzelf, immer provocerend en dwepend met drank, zij zou er nooit in slagen hem los te laten. Je t'aime. Moi non plus. DUUR: 1963-1976 Misschien wel het eerste it-koppel uit de filmgeschiedenis: toen Burton en Taylor na de opnames van Cleopatra trouwden, voelde zelfs het Vaticaan zich genoodzaakt om met een statement tegen zo veel bandeloosheid naar buiten te komen. Het huwelijk dat volgde, oversteeg het drama van hun beider films gecombineerd: niet in staat om met de roem en aandacht om te gaan, viel hij ten prooi aan alcohol en valium en verloor zij de controle over haar woede-uitbarstingen. Een tweede huwelijk was een maat voor niets: enkel de paparazzi werden er beter van. DUUR: 1929-1954 Pikant detail: de tweede keer dat het kunstenaarskoppel zich tot een trouwerij liet verleiden, deed Kahlo in het huwelijkscontract optekenen dat ze niet verplicht was seksuele betrekkingen met hem te hebben. Niet dat dat zo veel oploste: hun moeilijke karakters bleken onverzoenbaar, het overspel was zelfs voor een open huwelijk te talrijk - Kahlo zou er romances op na gehouden hebben met onder meer Josephine Baker en Leon Trotski; hij bedroog haar met haar zus. Kahlo: 'Ik heb twee zware ongelukken gehad in mijn leven. Het ene was de tram die me aanreed, het tweede was Diego. Diego was veruit het grootste ongeluk van de twee.' DUUR: 1991-1994 'De farmaceutica schepten een band. Ik had Vicodin Extra Strong in pillenvorm, hij had Hycominehoestsiroop. Ik zei hem: "Je bent een watje. Je moet die siroop niet drinken: dat is slecht voor je maag."' Aldus begon de heroïneromance van Cobain en Love, die van haar de meest gehate rockvrouw sinds Yoko Ono zou maken. Het moet gezegd: zonder Courtney had Cobain wellicht al veel eerder het loodje gelegd. Het was zij die hem tot twee keer toe wist te redden bij een zelfmoordpoging. De derde keer slaagde hij in zijn opzet, het brute einde van een gedoemde relatie. DUUR: 1918-1940 Het beroemdste én meest turbulente koppel uit het New York van de roaring twenties. Hij zonderde zich af om te schrijven, zij verveelde zich. Hij geraakte aan de drank, zij viel ten prooi aan depressies en mentale problemen. Samen kwamen ze in financiële moeilijkheden. En dan waren er nog de ruzies. 'The Fitzgeralds hadden een voortdurende behoefte aan drama en zo nodig verzonnen ze de dingen zelf. Ze waren in zekere zin slachtoffers van hun eigen rijke verbeelding', aldus Zelda's biograaf. Alle problemen ten spijt, bleef Scott altijd dicht bij zijn geliefde wonen, tot ze in een brand in een sanatorium overleed. DUUR: 1934-1959 Het koppel dat nooit een koppel was. En toch oversteeg de relatie tussen jazzsaxofonist Young en zangeres Holiday - het was hij die haar Lady Day doopte - het puur platonische. Bevreemdend: een beter woord bestaat er niet om de nauw parallel lopende fysieke en mentale desintegratie van de twee zielsgenoten in hun strijd met drank, drugs en racisme te beschrijven. Young stierf uiteindelijk in 1959. Holiday, die van zijn echtgenote niet op de begrafenis mocht zingen, stierf vier maanden later. DUUR: 1977-1978 Het meest dodelijke koppel uit de muziekgeschiedenis. Of zoals Johnny Rotten het verwoordde: 'Nancy was bezig aan een trage zelfmoordmissie. Maar ze wilde niet alleen vertrekken.' In oktober 1978 zou hij gelijk krijgen, toen Sid wakker werd in een hotelsuite en Nancy in de badkamer aantrof, neergestoken met zijn mes. Tien dagen later probeerde hij zelfmoord te plegen; uiteindelijk zou hij het nog enkele maanden rekken, alvorens aan een overdosis te sterven. DUUR: 1955-1960 Het had zijn Valentijnsgeschenk aan haar moeten zijn: het scenario van The Misfits, de kans voor Monroe om een ernstige rol te spelen. Het pakte anders uit voor 'De Eierkop en De Zandloper', zoals de ietwat vreemde liaison tussen de toneelschrijver en de actrice in de pers genoemd werd. Tijdens de opnames in de Nevadawoestijn herviel Monroe in een patroon van slaappillen en alcohol en keerde ze zich tegen haar man. Na afloop van de opnames gingen ze met aparte vluchten naar huis. Tien dagen later vroeg ze de scheiding aan, een jaar later stierf ze. Het zou twintig jaar duren voor de verbitterde Miller om haar dood kon huilen. DOOR GEERT ZAGERS