'Noem het geen nordic noir', smeekt regisseur Christoffer Boe in bijna elk interview over de misdaadreeks Forhøret ('verhoor' in het Deens). Een vreemd verzoek. Zijn achtdelige serie opent immers met een getormen...

'Noem het geen nordic noir', smeekt regisseur Christoffer Boe in bijna elk interview over de misdaadreeks Forhøret ('verhoor' in het Deens). Een vreemd verzoek. Zijn achtdelige serie opent immers met een getormenteerde flik (Ulrich Thomsen) die in het mortuarium zijn eigen dochter moet identificeren en tijdens zijn onderzoek naar haar verdachte overlijden de kruim van de Scandinavische krimi-tv tegenkomt, zoals The Killing-acteur Lars Mikkelsen. Tel daar nog de koele fotografie en sombere soundtrack bij en je kunt alle vakjes afvinken. Maar er zijn ook verschillen. De belangrijkste: elke aflevering is even kort als een sitcomepisode en zoomt bijna altijd op één bits verhoor in. Wie heeft ellenlange speurtochten en overleg nodig als de meest intense dialogen en de venijnigste krachtmetingen in een claustrofobische verhoorkamer tot stand komen? Dat heeft Face to Face goed begrepen, net zoals het feit dat bij elke goede policier de échte antwoorden niet bij de verdachten te vinden zijn, maar bij de worstelende flik zelf.