1. 'Mijn tweede boek, over mensen die elkaar vernietigen, was af. Het derde moest over Sieb gaan', schrijf je. Hoe autobiografisch is dit boek?
...

1. 'Mijn tweede boek, over mensen die elkaar vernietigen, was af. Het derde moest over Sieb gaan', schrijf je. Hoe autobiografisch is dit boek? Eveline Vreeburg: Het boek is geïnspireerd op een afhankelijke relatie die ik met een coach/psycholoog heb gehad. Lezers willen altijd graag weten in hoeverre je zelf in je boek voorkomt. Ik vind dat vanzelfsprekend. Als schrijver pik je allerlei dingen uit je omgeving waar je nadien andere personages mee creëert. Dat geldt ook voor locaties. Ik woon in Lissabon, maar een deel van de roman speelt in Porto. De mystiek en de kleuren van die stad leenden zich veel beter voor het boek dan Lissabon. Het is toch een beetje alsof je een nieuwe puzzel legt met bestaande stukjes. Ik ga niet bewust uit van een plan wanneer ik een boek schrijf. Ik begin gewoon, kijk wat er komt en uiteindelijk blijkt het dan een boek te zijn. 2. Je weet dus niet waar je naartoe gaat? Vreeburg: Ik heb wel een duidelijke thematiek voor ogen, en ik kan de plot een beetje aansturen, maar het is toch altijd vrij grillig. Ik benijd de schrijver die 's ochtends voor zijn computer gaat zitten en gewoon begint. Dat heb ik niet. Ik ga wel zitten, maar dan komt het vaak niet. Ik gooi ook veel weg, tot ik opeens weet: dit is het. Het eerste hoofdstuk dat ik schrijf en dat ook werkelijk blijft staan, bleek bij al mijn boeken uiteindelijk het voorlaatste te zijn. Maar dat is dan ook het enige patroon dat ik kan herkennen. 3. Je boek gaat over de gevolgen van een totale overgave aan de ander. Er bestaat dus ongezonde liefde? Vreeburg: Natuurlijk, alleen moet je je afvragen of dat wel liefde is en geen misverstand. Ik denk dat zo'n relatie toch vooral gebaseerd is op een rijke fantasie. Sjoerd is een gevoelig joch in de pubertijd en heel erg verliefd op zijn leraar. Is dat liefde of obsessie? Liefde die onbeantwoord blijft, kan behoorlijk hardnekkig zijn. Die houdt vaak lang stand, omdat ze genoeg ruimte laat voor de fantasie. Het kan verleidelijk zijn om een ander mens belangrijker te maken dan hij is. Hoe rijker de fantasie, hoe beter dat over het algemeen lukt, al is dat natuurlijk ook wel gevaarlijk.