GEORGE DE DECKER - AVEC LE BRUIT D'UN VOL D'OISEAUX DE NUIT QUI PASSE

Eigen omschrijving? 'Dat is niet evident. Als een wandeling, zou ik zeggen.'
...

Eigen omschrijving? 'Dat is niet evident. Als een wandeling, zou ik zeggen.' Titel? 'Die haalde ik uit het gedicht Pierrot van Paul Verlaine. De mouwen van Pierrots vestje flapperen in de wind en dat klinkt alsof er een nest nachtvogels overvliegt. Het gedicht boeide me omdat er zowel beelden als klanken in zitten. Die zaken keren ook terug in mijn stuk. Daarom dus.' Inspiratie? 'Poëzie, boeken, schilderijen. Dat kan muziek zijn, maar ook zaken die ik op straat hoor. Het is zo dat ik die parkeergarages altijd al zeer inspirerend heb gevonden. Die klank, die galm. Het geluid van piepende banden op het beton, de echo's van stappende en pratende mensen. Telkens wanneer ik er een binnenwandelde, hoopte ik er ooit eens een klankband voor te kunnen maken. Deze wedstrijd was de perfecte kans.' Hoe ben je aan dit stuk begonnen? 'Ik begin met een idee, een verhaal. Je moet altijd iets te vertellen hebben. Daarna ga ik op zoek naar klanken die bij elkaar passen en die dit verhaal mooi kunnen vertellen. Ik ben al jaren bezig met geluid en ik heb het geluk dat ik een enorm klankenbestand heb uitgebouwd. Dan is het een kwestie van puzzelen. Puzzelen en beluisteren, steeds opnieuw.' Eigen omschrijving? 'Ik ga haast altijd op zoek naar het raadselachtige, het verwonderlijke. Zo wil ik de aandacht van de luisteraar op een ietwat sluwe manier opeisen. Ik heb dat mysterieuze aspect altijd zeer boeiend gevonden en ik wil dat verwerken in mijn stukken.' Titel? 'Invitations moet het publiek uitnodigen naar dat raadselachtige. Ik wilde de mensen intrigeren en benieuwd maken.' Inspiratie? 'Mijn inspiratie is op zijn minst gezegd heel breed. Ik speel zelf veel muziek, maar dat wil niet zeggen dat dat mijn enige inspiratiebron is. Ik kan evenveel oppikken uit de literatuur of uit de schilderkunst, van een Jeroen Bosch of een Vladimir Nabokov. Zolang als dat verwonderlijke verweven zit in een werk, kan ik me erin terugvinden. De sfeer die een kunstenaar opwekt, is heel belangrijk. Ik probeer dat op te pikken en zelf te integreren in mijn werk.' Hoe ben je aan dit stuk begonnen? 'Ik geef gitaarles en op een dag kroop een van mijn leerlingen achter een piano. Hij speelde per ongeluk een akkoord dat ik echt mooi vond klinken. Dat heb ik opgenomen in de basis van Invitations. Daar heb ik dan wat gitaar aan toegevoegd en het stuk steeds verder uitgewerkt.' JESSE HUYBRECHTS