Inhet autobiografische Sergiology heeft driesterrenchef Sergio Herman het over zijn muzes: zijn vrouw, de zee, maar bijvoorbeeld ook het werk van modeontwerper Walter Van Beirendonck. Foto's van die inspiratiebronnen werden aangeleverd door Stephan Vanfleteren, terwijl culinair fotograaf Tony Le Duc enkele 'topgerechtjes' in beeld bracht. Nej De Doncker verpakte het boek in een sexy, zwarte linnen doos met metalen embleem. Wie de doos opent, ontdekt een strakke vormgevi...

Inhet autobiografische Sergiology heeft driesterrenchef Sergio Herman het over zijn muzes: zijn vrouw, de zee, maar bijvoorbeeld ook het werk van modeontwerper Walter Van Beirendonck. Foto's van die inspiratiebronnen werden aangeleverd door Stephan Vanfleteren, terwijl culinair fotograaf Tony Le Duc enkele 'topgerechtjes' in beeld bracht. Nej De Doncker verpakte het boek in een sexy, zwarte linnen doos met metalen embleem. Wie de doos opent, ontdekt een strakke vormgeving, sobere letters, een elegant ogend boek, en een audiogids, met oortjes. NEJ DE DONCKER: We wilden met Sergiology een dramatisch, archiefachtig gevoel creëren. Daarom is er flink wat zoekwerk verricht voor het juiste zwarte linnen en de verwerking van het koperen medaillon op de cover. Mijn aandacht gaat vooral uit naar sobere ontwerpen en typografie. DE DONCKER: Het is een kwestie van je ogen open te houden. Ik vind het concept 'boek' subliem: hoe in een relatief klein object heel wat verschillende dingen samenkomen. Dat gaat van zowel extreem moderne exemplaren, tot oude, doorleefde boeken. DE DONCKER: Een cover valt te vergelijken met een poster: hij moet bondig zijn, en de aandacht trekken. Wat je ziet, moet vragen oproepen en je als het ware verleiden om het boek open te slaan. Zelf ben ik vooral typografisch bezig, maar dat neemt niet weg dat ik zwaar onder de indruk kan zijn van een subliem beeld dat een cover siert. En dan mag een boek voor mij best wel wat meer kosten, zolang het maar goed in elkaar zit qua vorm én inhoud. Want een prachtig verhaal kan verknoeid worden door de foute vormgeving, maar een knap vormgegeven boek kan een slap verhaal meestal niet veel beter maken. DE DONCKER: Het boek Oneness van Mariko Mori is een kunstenaarsboek dat prachtig gebruikmaakt van veel wit, verschillende papiersoorten en drukinkten. Maar ook Wood on Wood bijvoorbeeld is op een adembenemende manier gedrukt. Die catalogus van een papierfabrikant straalt rust en duidelijkheid uit. DE DONCKER: Ik ben niet zo'n fan, maar heb wel mijn voorkeuren. Zo kan ik door de handgemaakte typografische vormgeving van de Amerikaan Saul Bass omvergemept worden, maar ik hou ook van de oosterse, uitgepuurde vormgeving van Ken Miki en de typografische avonturen van Stefan Sagmeister, die ook inhoudelijk wat te vertellen heeft. Eigenlijk word ik beïnvloed langs alle kanten. JANNE DEGRYSE