Het klinkt haast als een professionele bromance: Fabrice du Welz (rechts) kon het op de set van zijn vorig jaar verschenen coming-of-agefilm Adoration zo goed vinden met Benoît Poelvoorde (links) dat hij hem prompt de hoofdrol in zijn nieuwe film Inexorable gaf . 'Ik hou van Benoît', vertelt de regisseur. 'In mijn ogen is hij de beste acteur van heel Europa. Hij is zowat alles tegelijk: complex, krachtig, gevo...

Het klinkt haast als een professionele bromance: Fabrice du Welz (rechts) kon het op de set van zijn vorig jaar verschenen coming-of-agefilm Adoration zo goed vinden met Benoît Poelvoorde (links) dat hij hem prompt de hoofdrol in zijn nieuwe film Inexorable gaf . 'Ik hou van Benoît', vertelt de regisseur. 'In mijn ogen is hij de beste acteur van heel Europa. Hij is zowat alles tegelijk: complex, krachtig, gevoelig, donker, grappig. Hij verrast me telkens opnieuw. Al is het daardoor ook een uitdaging om met hem te werken, want je weet nooit wat hij zal doen. Een beetje zoals bij een wild dier. Of een onrustig kind.' (lacht)Dit keer vertolkt Poelvoorde Marcel Bellmer, een schrijver die het succes van zijn debuutroman nooit heeft kunnen evenaren en samen met zijn vrouw en dochter naar het landgoed van zijn pas overleden schoonvader verhuist, waar hij in de war wordt gebracht door de nieuwe huishoudster. Het resultaat is een film noir met knipogen naar films als Basic Instinct en Single White Female. 'De film speelt zich af in één huis, met een beperkt aantal personages. Mijn doel was om een eenvoudige maar straffe thriller te maken. Of dat me ook gelukt is, moet je voor jezelf uitmaken.' Met Inexorable start Du Welz ook een nieuw hoofdstuk, nadat hij vorig jaar zijn Ardennentrilogie (bestaande uit de films Calvaire, Alleluia en Adoration) afrondde. Al werd ook deze film ingeblikt in de Ardennen en is er alweer een personage dat Gloria heet. 'Je zou kunnen zeggen dat Inexorable deel uitmaakt van hetzelfde universum, maar tegelijk contrasteert de film met het poëtische Adoration. Ik heb mezelf gedwongen om meer gestructureerd te werken.' Intussen is de film klaar en wacht Du Welz ongeduldig op de heropening van de bioscopen en passages op filmfestivals. 'Natuurlijk hoop ik op een degelijke bioscooprelease, maar het zijn onzekere tijden. Intussen blijf ik gewoon nieuwe films maken. Net zoals een bakker ook nooit stopt met brood bakken. Dat zit ons nu eenmaal in het bloed.'