ENCORE
...

ENCORE (AFTERMATH) Even lijkt Eminem de zéér persoonlijke lijn van zijn vorige album The Eminem Show door te trekken. Evil Deeds is al meteen aan zijn vader gericht, die hij nauwelijks gekend heeft. Zo horen we de rapper het liefst: kervend en scherp als een pas geslepen lemmet, met die herkenbare, razende en beklemmende flow. Op de hielen gevolgd door Never Enough (met rijmen zoals niemand anders die schrijft) en Yellow Brick Road (een bespiegeling over zijn kindertijd), is de aftrap bepaald indrukwekkend. Hij toont zich opvallend berouwvol, ook verderop - in songs als Rain Man en Spend Some Time - kijkt hij in eigen boezem en zweert hij vroegere homofobe en racistische uitlatingen af. Er zijn nog wel vlagen van genialiteit, zoals het als fotoroman opgevatte cd-boekje - de rapper die van achter zijn rug een pistool te voorschijn haalt en op zijn eigen publiek vuurt - maar daartegenover staat ergerlijk vrijblijvende spielerei. De Michael Jackson bashing is nog geinig te noemen: er wordt gewag gemaakt van zijn bezwaren tegen de clip van Just Lose It, overigens zowat de zwakste single ooit van de blonde woordenkunstenaar. De braak- en boergeluiden die Puke en My 1st Single 'tooien', zijn echter ronduit puberaal. En stoeide The Eminem Show nog met rockmuziek, deze keer getroostten Eminem en Dr. Dre zich amper moeite om de tracks te verfraaien. Door Crazy In Love wordt Heart gemixt en Like Toy Soldiers doet iets moois met een Martika-sample, al is het effect dat daarmee gesorteerd wordt toch enigszins op Hard Knock Life van Jay-Z gemodelleerd. Dat is het dan zowat, want voor de rest horen we een saaie productie met een opeenhoping van monotone beats. Eminem heeft de laatste tijd aangegeven het spelletje beu te zijn, en dat hoor je jammer genoeg. Zoals zovele rappers is hij een bedrijf geworden dat draaiende moet worden gehouden. We zouden hem niettemin een heilzaam sabbatjaar gunnen, zodat hij ergens onder een palmboom tot zichzelf kan komen en herbronnen. Met Encore presteert hij immers zwaar onder zijn niveau. Peter Van Dyck Peter Van Dyck