In een verlaten ruimte op een werf in het Zweedse Malmö vinden enkele bouwvakkers 's avonds laat enkele paspoppen die rond een tafel zijn gezet om een harmonieus en traditioneel gezinnetje uit te beelden. Hun verbazing slaat om in verbijstering als ze zien dat een van de poppen eigenlijk het lijk is van een oudere vrouw, bij wie het hart is uitgesneden en met een clownachtige grimas op het gezicht geschilderd. Het blijkt om Helle Anker te gaan, een Deense lesbienne die getrouwd was met een Zweedse...

In een verlaten ruimte op een werf in het Zweedse Malmö vinden enkele bouwvakkers 's avonds laat enkele paspoppen die rond een tafel zijn gezet om een harmonieus en traditioneel gezinnetje uit te beelden. Hun verbazing slaat om in verbijstering als ze zien dat een van de poppen eigenlijk het lijk is van een oudere vrouw, bij wie het hart is uitgesneden en met een clownachtige grimas op het gezicht geschilderd. Het blijkt om Helle Anker te gaan, een Deense lesbienne die getrouwd was met een Zweedse vrouw en een speciale kleuterschool op poten had gezet waar geslacht niet van tel was. Zo begint het derde seizoen van The Bridge, de Deens-Zweedse misdaadreeks die de afgelopen jaren de wereld veroverde en een remake kreeg op de Amerikaanse en de Britse tv. In tegenstelling tot de twee vorige seizoenen speelt de brug uit de titel, de Øresundbrug tussen Kopenhagen en Malmö, ditmaal geen directe rol maar krijgt ze een symbolischer functie, als metafoor voor de samenwerking tussen de Zweedse en Deense politie in de jacht op de moordenaar van Anker. Dat is niet de enige verandering: de Zweedse rechercheur Saga Norén moet deze nieuwe zaak oplossen zonder haar vaste Deense partner Martin Rohde, die vorig seizoen in de gevangenis belandde. De nieuwe sidekick is de Deense Hanne Thomsen, of toch voor even, want Hanne stapt op het einde van de eerste aflevering op een landmijn en verliest haar voet. Die plotwending is exemplarisch voor de wat overspannen indruk die The Bridge al sinds zijn eerste seizoen op mij heeft gemaakt. In vergelijking met bijvoorbeeld The Killing moest de reeks het nog meer van de onverwachte - en niet altijd even geloofwaardige - twists en verrassende cliffhangers hebben om te blijven boeien, en niet zozeer van de personages. Zelfs met iemand als Saga Norén in de rangen: uiteindelijk is de blonde rechercheur weinig meer dan een extreme versie van de koppige, eigengereide onderzoekers die meestal de hoofdrol spelen in een misdaadserie. Nu Norén zonder Rohde verder moet, proberen de schrijvers haar wel meer body te geven, door haar verwrongen familiale achtergrond uit te spitten. Maar dat aspect lijkt er soms een beetje bij geplakt, omdat er zo snel nieuwe misdaden gebeuren en allerlei verdachten opduiken dat de diepgang wat verloren gaat. Dit derde seizoen is daarom niet minder spannend, maar wie vandaag de dag net iets meer verlangt van een tv-serie, blijft met The Bridge toch altijd wat onvoldaan achter. THE BRIDGE SEIZOEN 3 *** (Lumière) STEFAAN WERBROUCK