'Mooiere verpakking aub'Chantal Pattyn (radiomaker)

Hooguit vijftig, en maar goed ook: mijn huis zit al eivol. Er slingeren overal boeken, tijdschriften en cd's rond en dat ik geen grote dvd-collectie heb, vind ik in dat opzicht zelfs een pluspunt. Bovendien zijn de meeste dvd's ook niet zo mooi: van die zilveren schijfjes in plastic cassettes. De fabrikanten zouden écht eens moeten nadenken hoe ze hun producten fraaier kunnen maken. Mensen zijn tenslotte ook pas biovoeding beginnen lusten toen die in appetijtelijke verpakkingen werd gepresenteerd. Of gaat die vergelijking iets te ver?
...

Hooguit vijftig, en maar goed ook: mijn huis zit al eivol. Er slingeren overal boeken, tijdschriften en cd's rond en dat ik geen grote dvd-collectie heb, vind ik in dat opzicht zelfs een pluspunt. Bovendien zijn de meeste dvd's ook niet zo mooi: van die zilveren schijfjes in plastic cassettes. De fabrikanten zouden écht eens moeten nadenken hoe ze hun producten fraaier kunnen maken. Mensen zijn tenslotte ook pas biovoeding beginnen lusten toen die in appetijtelijke verpakkingen werd gepresenteerd. Of gaat die vergelijking iets te ver? Ik bekijk 's avonds vrij veel dvd's - films of series die ik leen of krijg - al hoef ik die niet per se te hebben. Toch zijn er dvd's die ik heel bewust heb gekocht. Die Heimat-box bijvoorbeeld, die ik trouwens volledig heb uitgekeken tijdens mijn skivakantie. En waar ik ook heel blij mee ben, zijn die elegant vormgegeven Fassbinderboxen en een box met Pasolinifilms die ik van mijn collega's heb gekregen. Verder heb ik ook mijn favoriete film Amarcord van Fellini op dvd, nog wat andere Italianen, Pulp Fiction, Dogville, Rear Window en de tv-series Carnivale, The L-Word en Absolutely Fabulous, al moet ik die laatste twee dringend aan mijn vriendin teruggeven. Toen ik stopte met radioprogramma's maken, deden mijn collega's me een stapel dvd's cadeau en daar was ik echt dolblij mee, aangezien ik wel een liefhebber maar niet echt een dvd-koper ben. Ook de extra's zetten me trouwens niet aan tot kopen, zelfs niet van mijn favorieten. Meestal gaat het om reclame verpakt als documentaires of wordt er een nietszeggend trailertje tegenaan gegooid, vooral bij oudere films dan. Waar ik wél geld aan kan uitgeven, zijn van die speciale, mooi ontworpen collector's editions. Zo heb ik een tijd geleden een verzamelbox van Madonna gekocht, waar een dvd, een boekje én een poster bijzat. Daar kun je desnoods zelfs aan ruiken, zoals je ook met boeken doet. Die zintuiglijke ervaring vind ik belangrijk. Meteen de reden waarom ik ook weinig muziek-dvd's koop. Ik heb eens een concert van Depeche Mode op dvd uitgekeken. Leuk, maar nothing beats the real thing. De vijfde 24-reeks komt straks uit en die wil ik best hebben. Net als de film-noirreeksen die overal worden getipt. En ik wil ook graag de dvd van de Verdi-opera La Traviata, met Anna Netrebko en Rolando Villazón. Aangezien ik indertijd geen tickets kon kopen voor de voorstellingen in Salzburg - een privilege dat helaas enkel is weggelegd voor the rich and famous - lijkt de dvd ervan me wel een aardig substituut. En mochten mijn dierbaren die straks nog kerstcadeaus moeten inslaan dit lezen: de cd heb ik al. (lacht) Wat verzamel je? Een échte verzamelaar ben ik niet. Dvd's dienen voor mij vooral als inspiratie-archief. Niet dat ik voortdurend ideeën of shots uit andere films jat, maar vaak naar je favoriete films of fragmenten kijken kan - net als gewoon al naar de dvd-doosjes kijken - érg inspirerend zijn. Als ik in het buitenland zit of aan het schrijven ben, sleur ik doorgaans dan ook een pak dvd's mee. Meer dan ik ooit kan bekijken zelfs, maar ze bijhebben geeft me een goed gevoel. De belangrijkste momenteel zijn Eternal Sunshine of the Spotless Mind van Michel Gondry en De battre mon coeur s'est arreté van Jacques Audiard. Verder koop ik vooral films die ik al gezien heb of klassiekers die ik al lang had moeten zien, al moet ik bekennen dat verschillende daarvan nog steeds in hun verpakking zitten. Van dvd's word je blijkbaar wel een beetje lui. Ben je een fanatieke verzamelaar? Nee dus. Extra's of speciale edities interesseren me bijvoorbeeld weinig. Van de audiocommentaren die ik al beluisterd heb, leerde ik weinig bij aangezien het meestal alleen om setanekdotes gaat. De uitzonderingen op die regel zijn de films van Francis Ford Coppola. En een interessante making of vind je op de dvd van Magnolia, die start bij de preproductie en eindigt bij de première. Ik vind overigens niet dat dvd of extra's de magie van de cinema wegnemen. Cinema kan zelfs zonder de bioscoop, maar de bioscoop blijft natuurlijk wel een superieure kijkervaring. Niet alleen vanwege de betere beeld- en geluidskwaliteit, maar vooral omdat je - zoals ik recent nog in een boek van übermonteur en New Hollywoodveteraan Walter Murch las - ervoor uit je zetel moet, niet op de pauzeknop kunt drukken en samen met anderen kijkt. En zo hoort het. Heb je tips voor onder de kerstboom? Een rabiate cinefiel ben ik niet, in die zin dat ik zelden op zoek ga naar het nieuwste of het raarste. Dingen ontdekken doe ik vooral via anderen. Vakmensen of échte verzamelaars. Zo heb ik onlangs via het internet enkele mooie dvd's besteld waar ik best wel fier op ben: alle Wong Kar-wais met Days of Being Wild als mijn persoonlijke favoriet, Morvern Callar van Lynne Ramsay, All the Real Girls van David Gordon Green én de films van Hong San Soo, een Koreaan die heel straffe films maakt over heel gewone mensen waarin eigenlijk niks gebeurt. Het zullen er ongeveer tweeduizend zijn. Het resultaat van er vroeg bij zijn én een pak verjaardagen en nieuwjaren. Veel andere hobby's heb ik ook niet, dus op die manier schiet het aardig op. Bovendien is het voor een stuk ook mijn werk. Ik verzorg de productie en opnameleiding van kortfilms, ben momenteel bezig met een scenario voor een langspeelfilm én heb vier jaar geleden een lowbudget old school horrorfilm gemaakt. Engine Trouble heette die en yep: hij is wel degelijk uit op dvd. Alleen niet bij ons. (lacht) Kamp je met verzamelwoede? Ik ben zeker geen fanatiekeling die fortuinen uitgeeft aan unieke exemplaren of voortdurend in allerlei rekken zit te snuffelen. Film is gewoon mijn passie en dvd heeft voor mij als professional ook een bijkomend nut. Aangezien ik bepaald géén begenadigd tekenaar ben, zien mijn storyboards er meestal vreselijk chaotisch uit. Niemand die begrijpt waarover het gaat (lacht). De handigste manier om aan een cameraman uit te leggen welk shot ik wil, is dan ook een concreet voorbeeld noemen uit een film. Voor mij zijn dvd's dan ook deels studieobjecten, waarbij ik minstens evenveel opsteek van de goede als van de slechte voorbeelden. Het wordt hoog tijd dat Talk Radio van Oliver Stone eindelijk op dvd wordt uitgebracht. En verder zit ik ook te wachten op de special edition van William Friedkins To Live and Die in LA. Schuif die twee straks maar onder mijn kerstboom. Wat verzamel je? Niks mis met een vier uur durende Tarkovskifilm, maar eigenlijk doe je me daar niet zo'n groot plezier mee. Naar goeie humor daarentegen ben ik altijd op zoek. In mijn collectie steekt dan ook érg veel comedy: Tommy Cooper, Blackadder, Curb your Enthousiasm én Seinfeld. Ook Woody Allen vind ik fantastisch. Ik denk dat ik zo ongeveer al zijn films heb gezien, al heb ik ze niet allemaal op dvd omdat die verzamelboxen nooit volledig zijn en de recente titels altijd ontbreken. Ik weet wel: niet alles van Allen is even briljant, maar ik kan gemakkelijk een top 5 samenstellen met alleen maar geweldige films, al durft die wel eens te veranderen. Momenteel zit daar Match Point in, Husbands and Wives, Take the Money and Run, Bullets over Broadway én Manhattan, mijn favoriete film tout court en één die ik al zo vaak heb gezien dat ik hem vanbuiten ken. In die film zit dan ook alles wat ik ook in mijn boeken probeer te stoppen: kleurrijke figuren, ontroering en absurditeit. Woody Allen heeft trouwens ook enkele hele goede boeken geschreven. Ik zal niet zeggen dat die mij als schrijver diepgaand beïnvloed hebben, omdat ik ze pas vrij laat heb ontdekt, maar qua stijl, toon en thematieken zijn ze helemaal mijn ding. Eigenlijk zou ik zelf graag een New Yorkse Jood uit de middenklasse zijn. En dat méén ik. Mocht ik kunnen terugkeren en een heel ander leven leiden, dan zou ik boeken schrijven over dat specifieke milieu, met Joodse intellectuelen zitten discussiëren downtown Manhattan en af en toe gaan wandelen in Central Park. Niks mis met Vlamingen uit Hamme aan de Durme, maar Manhattan lijkt me gewoon véél opwindender en dan zeker als Jood, omdat je dan zoveel historisch leed op je schouders draagt dat de inspiratie allicht vanzelf komt. Geef toe: het spectaculairste wat wij kunnen voorleggen is een grootvader die fout zat in de oorlog. Ben je een fanatieke verzamelaar? Helemaal niet. Extra's zijn bijvoorbeeld totaal niet belangrijk voor me. Zelfs van Seinfeld heb ik alleen nog maar de afleveringen zelf bekeken, terwijl ik die allang kende van op tv. Series als Little Britain, The Green Wing en The Office vind ik ook geestig, maar dan weer net niet geestig genoeg om die ook op dvd te kopen, dus huur ik die. Bovendien heb ik een buurman die een grote collectie heeft en waarvan ik wel eens dingen leen. Zo heb ik momenteel Ray, Sideways, AutoFocus en La Mala Educación van hem liggen, vooral goeie, recente films dus die ik in de bioscoop heb gemist. Dat ik wat het filmaanbod betreft grotendeels van dvd afhankelijk ben, heeft trouwens een praktische reden: in de cinema moet ik altijd pissen en twee uur hou ik écht niet vol. Heb je tips voor onder de kerstboom? Ik heb vernomen dat het zevende seizoen van Seinfeld uit is. Hopelijk leest mijn vrouw dit, zodat ik straks met Kerstmis niet voor een onaangename verrassing kom te staan. Ook Police Squad is trouwens uit. Die geflopte tv-reeks met Leslie Nielsen waarop de Naked Gun-films zijn gebaseerd. Totaal absurde flauwekul, maar geweldig geestig en dus iets wat ik per se wil. Wat verzamel je? Driekwart van mijn collectie bestaat uit comedyseries of stand-upshows. Noem een comedian en ik heb er waarschijnlijk wel een dvd van. Echte pronkstukken zitten daar niet tussen, al moet ik natuurlijk wel alles van mijn grote held Bill Hicks hebben. Onlangs heb ik op eBay nog een dvd met een geripte liveregistratie van hem gevonden. Volkomen illegaal spul uiteraard: een stuk uit een Amerikaanse tv-documentaire over diens leven die gewoon op dvd werd gezet. De beeldkwaliteit is dan ook waardeloos, maar het gaat wél om uniek materiaal van de 18-jarige Bill Hicks, so who cares? Ben je een fanatieke verzamelaar? Ik schuim de jongste tijd nogal vaak het internet af op zoek naar dvd's van komieken waarvan bij ons meestal niks te vinden valt. Zo heb ik via de kameraden van Amazon.com of eBay al héél wat mooie koopjes gedaan. Dvd's van George Carlin, oldschoolkomiek Jacky Mason of Ross Noble bijvoorbeeld. En recent heb ik ook een dvd gevonden van de obscure maar geweldige Tim Vine, die nu een bijrolletje heeft in een BBC-sitcom - maar die ik ooit heb ontdekt tijdens het theaterfestival van Edinburgh, de jaarlijkse hoogmis voor stand-upkomieken. Een andere bron waar ik mijn stuff haal is bij mijn vriend de pubrocker Brendan Croker, u wellicht niet onbekend. Die stuurt me regelmatig dingen op vanuit Engeland. Zo heb ik indertijd van hem bijvoorbeeld een video gekregen van Ali G - Sacha Baron Cohen ofte Borat - nog lang voor die zijn eigen tv-show had en ook bij ons populair was. Heb je tips voor onder de kerstboom? Ik maak met plezier reclame voor de fantastische Johnny Vegas: een dikke, Britse undergroundkomiek die crimineel onderschat wordt en als je zijn compleet geflopte dvd ziet, begrijp je ook onmiddellijk waarom. (lacht)Who's ready for Ice Cream? heet die en de premisse ervan is dat Vegas aan lagerwal is geraakt, maar nog één keer wil optreden op het festival van Edinburgh. De enige sponsor die zijn reis- en hotelkosten wil betalen is echter een ijskar, waardoor hij tijdens zijn stand-up voortdurend grappen over roomijs moet maken. Absoluut verplichte kost. En nog ééntje: Hacks, een hilarisch goeie mockumentary over stand-upkomieken en hun agents. Wat verzamel je? Alles wat kwalitatief hoogstaand is, van Cassavetes tot cultklassiekers. En ik wil ook telkens de beste editie. Vroeger ging ik vaak naar speciaalzaken waar men Franse, Hongkongse en Amerikaanse import had waarop dan meer extra's of een director's cut stond die niet op de Nederlandse versie terug te vinden was. Zo heb ik Kurosawa's Seven Samurai eerst in de versie van het British Film Institute gekocht, daarna de Amerikaanse van Criterion en uiteindelijk ook de Franse met een nog iets langere speelduur. Ben je een fanatieke verzamelaar? Als criticus krijg ik nogal wat dvd's gratis toegestuurd, maar ik koop er ook veel zelf, al wordt dat met de dag minder. Mij is het tenslotte niet alleen om de film te doen, maar ook om het beeldformaat, de extra's en het object zelf. Wat dat betreft ben ik écht een fetisjist, wat ergens ook samenhangt met mijn werk als fotograaf. Ik maak foto's van mensen vanuit mijn bewondering en daarom wil ik ze met mijn camera vastleggen, ze bezitten in hun mooiste vorm als het ware. Met goeie films is dat precies hetzelfde. Vandaar dat ik me écht druk kan maken wanneer ik een film krijg op dvd die niet in zijn originele beeldformaat blijkt uitgegeven. Als fotograaf ben ik daar extra gevoelig voor, want voor mij is dvd ook deels een studieobject. Het gebeurt vaak dat ik scènes beeld voor beeld bekijk om invalshoek, lens en lichtinval te bestuderen. Heb je tips voor onder de kerstboom? Het Criterion-label is sowieso uitmuntend en daarvan heb ik dan ook bijna alles. Ik wacht alleen nog op hun versie van Il Deserto Rossoen La Notte van Michelangelo Antonioni, de enige twee dvd's die ik trouwens nog écht wil hebben. Ondertussen is mijn honger namelijk wel wat gestild. De topfilms heb ik al, en toen mijn maat onlangs mijn collectie zag, wees hij me er terecht op dat ik toch nooit meer genoeg tijd zou hebben om al mijn dvd's ooit nog te bekijken. (lacht)Door Dave Mestdach l FOTO'S: CHARLIE DE KEERSMAECKER