L'embarras du choix in de cinema: Spektakelfilm '10.000 BC', 'Margot at the Wedding' met Nicole Kidman of de Samson & Gertfilm. Zal kiezen lukken?

Ik geraak al enige tijd nauwelijks nog in de bioscoop. Er was een tijd dat ik maakte dat het werk in de studio erop zat tegen tien uur om nog de film van halfelf te halen. Het was de tijd dat de Kinepolisbioscopen er kwamen, met films als Basic Instinct en Bitter Moon. Maar toen Krzysztof Kieslowski overleed, ben ik afgehaakt. Nu ga ik met mijn dochter wel eens naar animatiefilms zoals Cars, heel straf gemaakt. Maar voor de rest ben ik momenteel verzadigd, en hetzelfde geldt voor popmuziek.
...

Ik geraak al enige tijd nauwelijks nog in de bioscoop. Er was een tijd dat ik maakte dat het werk in de studio erop zat tegen tien uur om nog de film van halfelf te halen. Het was de tijd dat de Kinepolisbioscopen er kwamen, met films als Basic Instinct en Bitter Moon. Maar toen Krzysztof Kieslowski overleed, ben ik afgehaakt. Nu ga ik met mijn dochter wel eens naar animatiefilms zoals Cars, heel straf gemaakt. Maar voor de rest ben ik momenteel verzadigd, en hetzelfde geldt voor popmuziek. Op een heel jaar tijd koop ik nog hoop en al drie pop-cd's. Vorig jaar bijvoorbeeld Snow Patrol. Al zie ik dat Gorki een nieuwe plaat uit heeft, met als single Veronica komt naar je toe. Zo heet mijn dochter, en ik wil al lang een nummer met haar naam schrijven. Alleen ligt de lat door eerdere nummers van Cornelis Vreeswijk en Elvis Costello natuurlijk hoog. Ik ben ook wel benieuwd naar de nieuwe dEUS, als we eindelijk weten wanneer die uitkomt. Of ik dat een slimme mediacampagne vind die ze rond die plaat voeren? Misschien, maar volgens mij hoeft dat niet. Stash heeft vooral door mondreclame 13.000 exemplaren van zijn nieuwe plaat verkocht. Ik ben een tv-junk, maar ik kijk heel weinig gericht. De tv staat van 's middags te spelen voor de herhaling van Blokken tot en met Phara 's avonds laat. Ik ontvang alleen Eén en Canvas, maar dat vind ik net genoeg. Er is geen reclame, al beginnen ze met al die sponsoring en trailers ook wel te overdrijven. En er is geen enkel deftig muziekprogramma. Ik weet wel dat ik met Can You Duet nu op een commerciële zender zit, maar ze vroegen mij al zo lang en ik had eindelijk eens tijd. En ik amuseer me! Even wat afstand nemen van de muziekstudio doet me deugd. Als ik naar Londen trek, is het om met goeie collega's te werken. Al heb ik ook de beste herinneringen aan Nashville, waar ik A Tâtons van Axelle Red heb opgenomen. Alles was toen perfect: voldoende budget, personeel wat nu haast ondenkbaar is, een geweldige studio met analoog materiaal. Ik was hier in België destijds een van de eersten om met computers te werken, maar er zijn nog steeds dingen die ze niet kunnen. Computers voegen niets toe. Om foto's te nemen, ben ik nu eindelijk op digitaal overgeschakeld. Maar nog steeds combineer ik dat met analoge apparatuur, zoals ik dat in de studio doe. Nee, ik bekijk foto's liever in alle rust in een boek. Belgicum van Stephan Vanfleteren bijvoorbeeld. Héél knap. Net zoals ik er niet tegenkan als ik plots een van mijn favoriete nummers op de radio hoor. Hey Joe van Jimi Hendrix bijvoorbeeld, wil ik enkel in de juiste omstandigheden horen. Ry Cooder, die zorgt ongetwijfeld voor gevarieerde muziek en een relaxte sfeer, en mijn voorkeur gaat toch naar een feestje waar je met de mensen kan praten. Misschien is Jim Keltner er wel. Sly Stone is ondertussen wellicht zo'n wrak geworden dat zijn feestje meer weg zal hebben van een begrafenis. En met alle respect, maar geen kaars voor Joey. Idolen zijn niets voor mij, anders zou ik nooit als producer kunnen functioneren. Toen John Lennon werd neergeschoten was ik daar kapot van, maar ik was toen nog een puber van zestien. Geboren worden is toch de grootste doodsoorzaak, niet? Hans Van Goethem