Hama strijkparels uit de jaren 70. Daarmee heb ik dit zelfportret gemaakt. Kleine plastic rondjes die je op een bord in de gewenste vorm tegen elkaar schuift, en vervolgens met een strijkijzer aan elkaar strijkt. Toen ik door Berlijn wandelde - ginder zijn die dingen blijkbaar opnieuw hip - zag ik ze in een etalage liggen. Ik dacht meteen: 'Ideaal voor het artwork van Homesick.' Het heeft de do-it-yourselfhomebrew-stijl die ook ...

Hama strijkparels uit de jaren 70. Daarmee heb ik dit zelfportret gemaakt. Kleine plastic rondjes die je op een bord in de gewenste vorm tegen elkaar schuift, en vervolgens met een strijkijzer aan elkaar strijkt. Toen ik door Berlijn wandelde - ginder zijn die dingen blijkbaar opnieuw hip - zag ik ze in een etalage liggen. Ik dacht meteen: 'Ideaal voor het artwork van Homesick.' Het heeft de do-it-yourselfhomebrew-stijl die ook in mijn plaat zit, vind ik. En dus heb ik twee weken kralen zitten strijken, tot ik uiteindelijk een metersgrote robot had voor de hoes, én dit zelfportret. Ik ben een enorme knutselaar. Een prutser pur sang. Furby's herconfigureren, synthesizers ombouwen of uit aftandse huishoudtoestellen een robot maken: ik ben altijd aan het creëren. Mijn laatste ontwerp? Een zaklantaarn die licht in midigeluid omzet. Zo kan ik op het podium de stroboscopen aftasten en in synthesizer omzetten. Veel laptopartiesten staan live maar gewoon wat achter hun computer, maar ik wil wat meer show brengen. Nu ja, show: hoogstwaarschijnlijk zal er niemand in de zaal doorhebben wat die zaklamp doet, maar het intrigeert wel. Waar ik heb leren modden? Ik ben een autodidact. School was niets voor mij: tachtig procent van wat ze daar aanleerden, interesseerde me hoegenaamd niet. Als je echt wil weten hoe iets werkt, vind je altijd wel een paar boeken - boeken, niet het internet, daar zit geen gestructureerde aanpak in - die het je kunnen uitleggen. Er gaat wel een zekere nostalgie van mijn portret uit, ja. Ik ben dan ook een groot nostalgicus. Ik heb thuis een grote bak met 156 cassettes vol oude opnames van mij, die ik nog regelmatig raadpleeg. Net nog zat ik naar een minidisc met kampvuuropnames van vijftien jaar geleden te luisteren, die ik ergens ontdekt had. Mijn hele jeugd lang liep ik met een micro rond. Ik denk dat ik zowat mijn volledige bestaan geregistreerd heb. Waarom ik een snor heb laten groeien? Goede vraag. Ik wou eigenlijk een baard hebben, maar dat lukte niet, en dus is het een snor geworden. Het heeft iets dubbels: ergens vind ik het wel vies, maar tegelijk blijft het toch een gezichtsfeature. Een gezichtsjuweel. Plus: als ik hem afscheer, zeggen de mensen plots 'jongen' tegen mij. Ik nader ondertussen de dertig: dan is het toch tijd om met 'mijnheer' te worden aangesproken. Geert Zagers