Elke dinsdag, VIER
...

Elke dinsdag, VIER Een afrit die niet goed aangeduid staat op de kaart waardoor je een paar kilometer om moet rijden. Opdringerige toeristen die voor je neus de stoelen aan het zwembad inpikken. Een vervelende wesp die een idyllische picknick verstoort. Het zijn ervaringen die de meesten onder ons weleens hebben meegemaakt op vakantie. Slechts weinigen - of dat hopen we toch - zullen op zulke momenten hebben gedacht: spijtig dat er nu geen cameraploeg in de buurt is die alles had kunnen vastleggen zodat we dit konden laten zien op de Vlaamse televisie. Nochtans vormden dat soort banale vakantietafereeltjes de ruggengraat van de eerste aflevering van De vakantiegast, een nieuwe humaninte-restreeks op VIER. Daarin trekken enkele gewone Vlaamse gezinnen op reis gevolgd door een cameraploeg én één extra gast: een bekende Vlaming. Marc Reynebeau mocht in de eerste aflevering naar Parijs fietsen in het zog van een vader en zijn twee dochters, Iwein Segers trok de Canadese natuur in met een gezin van vier en Véronique De Kock checkte met een gepensioneerd koppel in op Tenerife, voor een luxueuze all-invakantie. Het begin van De vakantiegast was nog grappig, omdat de kennismaking tussen de gastgezinnen en hun logies niet altijd even vlot verliep. Je zag de twee tienerdochters zich afvragen wie die rare snijboon was toen Reynebeau aan kwam puffen, na zijn eerste kilometers in het zadel sinds acht jaar. In het geval van Iwein Segers tastte zelfs iedereen van het gezin in het duister over de identiteit van de BV: op het moment van de opnames van De vakantiegast moest Komen eten nog van start gaan. 'Ik kom nu ook bij de mensen thuis', zo legde Segers uit hoe het kookprogramma met hem aan boord vernieuwd zou worden. Soms zit comedy in een klein en pijnlijk hoekje. Eigenlijk deed De vakantiegast ook wat denken aan dat vernieuwde Komen eten. Het is een concept - op reis met BV's! - dat even goed op VT4 had gekund, maar dan ontdaan van het sensationele kantje dat er vroeger zeker bij was gekomen. En net als bij Komen eten is het gevolg een beetje een dode mus, een docusoap met enkele mooie beelden, maar die te weinig om het lijf had om te boeien. Eigenlijk zat er in deze aflevering maar één moment waarop de belofte van wat De vakantiegast zou kunnen zijn naar boven kwam: toen Reynebeaus compagnon Timur zijn twee dochtertjes met zonnecrème insmeerde, vertelde hij zijdelings hoe het co-ouderschap ervoor had gezorgd dat hij nog voorzichtiger met zijn kinderen omging dan vroeger. 'Als je getrouwd bent en ze krijgen een zonneslag, dan is dat de schuld van jullie allebei', zei hij. 'Als dat nu gebeurt, dan is dat omdat ze bij mij zijn.' Hoe hij die gedachte precies kon rijmen met zijn beslissing om zijn twee dochters zonder fietshelm naar Parijs te sturen, vertelde hij er weliswaar niet bij, maar in die ene scène zat wel de menselijke emotie die in de rest van de aflevering wat ontbrak. Meer bedenkingen op www.knackfocus.be/testbeeld STEFAAN WERBROUCKEIGENLIJK DEED DE VAKANTIEGAST WAT DENKEN AAN HET VERNIEUWDE KOMEN ETEN: EEN VT4-CONCEPT ONTDAAN VAN HET SENSATIONELE KANTJE.