ALOHA FROM HAWAII '68 COMEBACK SPECIAL
...

ALOHA FROM HAWAII '68 COMEBACK SPECIAL UIT BIJ BMG FOCUSTRAKTEERT Win VIJF DVD'S VAN 'ELVIS: '68 COMEBACK SPECIAL' EN VAN 'ALOHA FROM HAWAII', Zie pagina 3. Ze konden hun lol niet op, die 27e augustus 1965. Vier jongens uit Liverpool in een limo op de kronkelwegen van Beverly Hills. Als stripfiguren lieten The Beatles zich uit de auto vallen, belden aan, en daar zat hij, Elvis Presley, met een basgitaar op schoot. 'Dat vond ik geweldig, dat hij van bassen hield', herinnert Paul McCartney zich. 'Ik zei: Misschien kan ik je wat tonen, El... Plots was hij een maatje.' Elvis Pelvis, de (veel te veel) vleesgeworden grap van de muziekgeschiedenis, bleek een gewone muzikant te zijn. Dat is precies wat er blijft hangen na het bekijken van dertien uur Elvisibilia die zopas op twee dvd-boxen zijn verzameld: de legendarische '68 Comeback Special en Aloha from Hawaii. Toegegeven, veel meer hebben die twee concertfilms niet met elkaar te maken. De eerste toont Elvis in de herwonnen fleur van zijn leven, de tweede als het opgeblazen prototype waarop Lee Towers en Helmut Lotti hun carrière zouden modelleren. Maar één ding hebben ze gemeen: muzikaal barsten deze concerten (meestal) van het testosteron. In 1968, één jaar na het begin van de psychedelica, was Presley een anachronisme geworden. Terwijl hij in de jaren vijftig voor een revolutie in de popcultuur zorgde, zakte hij een decennium later tot aan de kin weg in halfzachte films die hem geen ruimte boden om zich te ontwikkelen als acteur. Tegen 1968 had hij meer dan zeven jaar niet op een podium gestaan. Een tv-special voor NBC moest het tij keren. Hij vorderde zijn originele muzikanten op met wie hij zijn eerste hits op het Sun-label had gemaakt - gitarist Scotty Moore en drummer DJ Fontana (bassist Bill Black lag al sinds 1958 onder de zoden) - en sloeg vier sets lang aan het jammen. Zwart leer, brillantine en een hoop zelfrelativering maakten er een van de beruchtste concertfilms aller tijden van. Presley was ruw, ongeremd en explosief als vanouds op klassiekers als Evil, One Night en Lawdy Miss Clawdy en '68 Comeback Special werd een begrip. De uitzending op NBC bevatte maar een fractie van het beeldmateriaal. De nieuwe release legt alles bloot: zeven uur film, waarvan de helft nooit eerder werd vrijgegeven, gespreid over drie dvd's. U krijgt de originele, gerestaureerde show van NBC, de integrale black leather sit down shows (met Scotty en DJ), de black leather stand up shows (met een big band en een koor in de coulissen), alle outtakes en valse starts, én de bordeelscène die indertijd werd weggecensureerd door... sponsor Singer-naaimachines. Heel andere koek is Aloha from Hawaii: twee dvd's vol opnames van het concert in Honolulu op 14 januari 1973. Visueel is dit een afknapper: de regie is abominabel, de geënsceneerde tussenstukjes zijn ridicuul, en de stonede Elvis hasn't left the building, maar is het toch al flink aan het uitwonen. De reacties op de originele montage van NBC - de eerste wereldwijde satellietshow ooit - waren ongenadig: Elvis was een tragische kluchtfiguur in een glitterpak geworden, die zijn shows opende met een pompeus Also sprach Zarathustra en wegzonk in zweterige big band-arrangementen. De extra's op de dubbel-dvd geven die critici overschot van gelijk, maar ze tonen ook méér. De integrale repetitie aan de vooravond van de opnames, bijvoorbeeld, en vijf songs die voor de Amerikaanse markt zouden worden ingelast. Dat levert naast ondraaglijk gelebber als Sinatra's My Way en Something van The Beatles ook vlammende versies van Burning Love, de traditional See See Ryder en Suspicious Minds op. Treat me like a fool, treat me mean and cruel, zong The King, en we hebben het jarenlang gedaan. Na het bekijken van deze twee boxen zingt een mens met plezier het vervolg mee: But love me.Bart Cornand